Surah Aal-Imran — Aya 22

Ma’anonin Kalmomi:

• حَبِطَتْ: Wato ɓata, rasa daraja, ko kuma zama aikin da ba shi da amfani.
• نَّاصِرِينَ: Masu taimako ko masu kāre mutum daga azabar Allah.

Tafsirin Ayar:

Waɗannan mutanen da suka kafirta da ayoyin Allah kuma suka kashe annabawa ba tare da wani hakki ba, su ne waɗanda ayyukansu na alheri suka ɓata a duniya da Lahira. Wato duk wani aiki da suka yi na kyautatawa ko taimako, ba zai amfane su ba a duniya domin ba su da imani, kuma a Lahira ba za a karɓa musu ba. Babu wani abin da zai cece su daga azabar Allah, kuma ba su da wani mataimaki da zai taimake su ko ya kāre su daga azabarsa. Wannan saboda rashin imaninsu da Allah da Manzanninsa, don haka duk aikin da ba ya dogara da imani ba, to yana ɓacewa ne kuma ba shi da amfani.

Fa’idojin Ayar:

1. Imani shine tushen karɓuwar ayyuka; duk wani aiki ba tare da imani ba, ba shi da daraja a wurin Allah.
2. Aikin alheri ba zai amfane mutum ba idan ya zo tare da kafirci ko rashin biyayya ga Allah.
3. Babu wani taimako ko tsira a Lahira face daga Allah, kuma wanda Allah ya yanke masa hukunci, babu mai iya canza masa.
4. Ayarin tana ƙarfafa muminai su riƙe imaninsu da kyawawan ayyuka, kuma su nisanta daga abin da ke ɓata ayyuka kamar kafirci da zalunci.