ซูเราะฮฺ อาลิอิมรอน — อายะฮฺ 22

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• حَبِطَتْ (ฮะบิเฏาะ): หมายถึง การงานนั้นสูญสิ้น ไร้ผล ไม่มีคุณค่าใด ๆ หลงเหลืออยู่ เหมือนกับสิ่งของที่บูดเน่าเสียหายจนใช้การไม่ได้
• نَّاصِرِينَ (นาซิรีน): ผู้ช่วยเหลือ ผู้ปกป้อง หรือผู้ที่สามารถป้องกันภัยอันตรายต่าง ๆ ได้

การตีความหมายของอายะฮ์:

กลุ่มชนที่ถูกกล่าวถึงในอายะฮ์ก่อนหน้านี้ คือผู้ที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ และฆ่าบรรดานบีโดยไม่เป็นธรรม รวมทั้งฆ่าผู้ที่สั่งใช้ให้มีความยุติธรรมนั้น พวกเขาเหล่านี้คือผู้ที่การงานทั้งหลายของพวกเขาได้สูญสิ้นและไร้ผลโดยสิ้นเชิง ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เพราะการงานของพวกเขานั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของการปฏิเสธศรัทธาและการทำลายล้าง จึงไม่เกิดประโยชน์ใด ๆ แก่พวกเขา ไม่ว่าจะในโลกนี้ที่พวกเขาอาจคิดว่าการกระทำของตนจะนำมาซึ่งชื่อเสียงหรือผลประโยชน์ หรือในโลกหน้าที่พวกเขาจะหวังผลตอบแทนจากการงานนั้นก็ตาม

และสำหรับพวกเขานั้น ไม่มีผู้ช่วยเหลือใด ๆ ที่จะมาปกป้องพวกเขาจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้ ไม่ว่าจะเป็นญาติพี่น้อง มิตรสหาย หรือสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชา เพราะอัลลอฮ์นั้นทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง และไม่มีผู้ใดจะขัดขวางพระประสงค์ของพระองค์ได้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การงานที่ดีจะไม่มีคุณค่าใด ๆ หากปราศจากศรัทธาที่ถูกต้อง เพราะศรัทธาคือรากฐานที่ทำให้การงานเจริญงอกงามและได้รับผลตอบแทน
2. ความยุติธรรมและการเคารพต่อบรรดาผู้ทำความดีนั้นเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงให้ความสำคัญอย่างยิ่ง และการละเมิดต่อสิ่งเหล่านี้คือหนทางแห่งความหายนะ
3. การยึดมั่นในความถูกต้องและการไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น โดยเฉพาะผู้ที่สั่งสอนในสิ่งที่ดีงามนั้น เป็นหนทางที่นำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
4. ไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเหลือเราได้ในวันกิยามะฮ์ นอกจากความเมตตาของอัลลอฮ์และการงานที่ดีของเราเอง ดังนั้นเราควรเร่งทำความดีและหลีกเลี่ยงสิ่งที่ทำให้การงานของเราสูญสิ้น
5. อิสลามสอนให้เรารักและให้เกียรติบรรดาผู้ทำความดีและผู้ที่ชี้แนะทางที่ถูกต้องแก่เรา เพราะการดูหมิ่นหรือทำร้ายพวกเขานั้นเป็นบาปมหันต์ที่ทำให้การงานทั้งหลายสูญสิ้น