Suurah Aal-Imraan — Aayad 22

Macnaha Erayada:

• حَبِطَتْ: waa ay burayd, oo lumay ajrigeedii oo noqotay wax aan faa'iido lahayn.
• نَاصِرِينَ: gargaarayaal ama u doodayaal ka difaaci kara iyaga.

Tafsiirka Aayadda:

Kuwa lagu tilmaamay kufriga iyo beeninta aayaadka Eebe, waa kuwa camalkoodu buray oo lumay isagoo aan waxba tarayn, adduunkana kama helaan faa'iido, Aakhiroona kama helaan abaalmarin, maxaa yeelay waxay ku waayeen tiirka iimaanka oo ah asalka camalka la aqbali karo. Sidoo kale, ma helaan wax gargaara ama u doodaa oo ka difaaci kara cadaabka Eebe, mana jiro wax ka koriya ama ka ilaaliya xukunka Eebe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Camalka waa la aqbali karaa oo keliya haddii uu ku salaysan yahay iimaan sax ah; haddii iimaanku ka maqnaado, camalku wuxuu noqdaa wax aan waxba tarayn, sida dambas ay dabku kaxaystay.
2. Nasiib darrada weyn waxay tahay in qofku ku waayo gargaaraha iyo difaacaha Maalinta Qiyaame, marka uu u baahan yahay cidda ka ilaalinaysa cadaabka Eebe.
3. Aayaddu waxay ku digaysaa inaan laga dhagrin xumaanta lagu tilmaamay kuwa beeniyay aayaadka Eebe, isla markaana nagugu boorrinaysa inaan ku dadaalno camal suubban oo ku salaysan tawxiidka iyo sunnaha, si aan uga nabadgalno buurista camalka iyo lumidda ajriga.
4. Waxay na baraysaa in nolosha adduunyo iyo Aakhiroba ay isku xiran yihiin, qofkii ku guul darreysta Aakhiro wuxuu ku guul darreystaa adduunkaba, maxaa yeelay guusha dhabta ah waxay ku xiran tahay raallinimada Eebe.