Sure Âl-i İmrân — Ayet 22

Kelime Anlamları:

• حبطت (Habitat): Boşa gitti, yok oldu, sevabı silindi.
• أعمالهم (A'mâlühüm): Onların amelleri, yaptıkları işler.
• ناصرين (Nâsirîn): Yardımcılar, destekçiler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kendisini inkâr eden, âyetlerini yalanlayan ve peygamberlerine karşı gelen o bedbaht kimselerin âkıbetini haber vermektedir. Onlar, dünyada iken yaptıkları hayırlı işler, verdikleri sadakalar, akraba ziyaretleri gibi güzel ameller, imanları olmadığı için Allah katında hiçbir değer taşımaz. Tıpkı kül olmuş bir tohumun yerden yeşermemesi gibi, onların amelleri de boşa gider, sevabı tamamen silinir. Çünkü amellerin kabul olmasının ilk şartı, sağlam bir imana dayanmasıdır. İman olmayınca, yapılan işler dünyada belki bir fayda sağlasa da âhirette hiçbir karşılığı yoktur.

Bu kimseler için dünyada da âhirette de kurtuluş yoktur. Onlar, Allah'ın azabından kendilerini kurtaracak hiçbir yardımcı bulamazlar. Ne putları, ne evlatları, ne de malları onlara fayda verir. Kıyâmet gününde bütün dostluklar kesilir, bütün yardımlar sona erer. İşte o gün, yalnızca Allah'ın rahmeti ve affı kurtuluşa vesile olur. Bu rahmet ise ancak iman edip salih amel işleyenleredir.

Sevgili müminler! Bu âyet bize çok mühim bir ders vermektedir: Amellerimizin değeri, imanımızın gücüyle ölçülür. İman, amelin ruhu ve canıdır. İman olmadan yapılan her iş, gölgesiz bir ağaca benzer; meyve vermez. O hâlde bizler, önce imanımızı sağlamlaştıralım, sonra amellerimizi bu iman üzere inşa edelim. Unutmayalım ki Allah katında makbul olan tek din İslam'dır ve O'nun rızasına ancak iman ve salih amel ile ulaşılır. Rabbimiz bizleri, amelleri boşa gitmeyen, yardımcısı yalnızca Allah olan kullarından eylesin. Âmin.