Sura Aal-Imran — Aya 22

Maana ya maneno:

• حَبِطَتْ: zimeharibika, zimepotea na hazina thamani yoyote.
• أَعْمَالُهُمْ: matendo yao mema waliyoyafanya duniani.
• نَّاصِرِينَ: wasaidizi au walinzi wanaoweza kuwalinda au kuwapa msaada.

Tafsiri ya Aya:

Wale wanaokufuru na kuwapinga Manabii wa Mwenyezi Mungu, na kuwaua Manabii na watu wanaoamrisha haki, hao ndio ambao matendo yao yote mema yamepotea na kuharibika kabisa - hawapati thawabu yoyote duniani wala Akhera, kwa sababu hawakuwa na imani ya kweli kwa Mwenyezi Mungu. Matendo yao yanakuwa kama majivu yaliyopeperushwa na upepo mkali. Na hawatakuwa na wasaidizi wala walinzi wowote watakao waokoa kutokana na adhabu ya Mwenyezi Mungu, wala kuwalinda dhidi ya mateso yake. Hivyo, wamepoteza kila kitu - hawakufaidi duniani kwa kuwa wamejipatia hasira ya Mwenyezi Mungu, na hawakufaidi Akhera kwa kuwa wamejipatia adhabu ya moto wa milele.

Faida Zinazopatikana:

1. Imani ni sharti la kukubaliwa kwa matendo mema - matendo yoyote yasiyotokana na imani sahihi hayana thamani mbele ya Mwenyezi Mungu.
2. Mwenyezi Mungu ni Mwenye haki na uadilifu - hatapoteza thawabu ya mtu yeyote mwema, lakini pia hatakubali matendo ya wasioamini.
3. Wajibu wa kumheshimu na kumtii Mtume wa Mwenyezi Mungu ni sehemu ya imani - kumdhuru Mtume ni kudhuru dini yote.
4. Adhabu ya Mwenyezi Mungu ni kubwa na hakuna anayeweza kuizuia - kila mtu atakabiliana na matokeo ya matendo yake.
5. Muislamu anapaswa kujitahidi kufanya matendo mema kwa ikhlasi (unyofu) kwa ajili ya Mwenyezi Mungu pekee, ili yapokewe na kumfaidi duniani na Akhera.