Аль Имран · 49/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۝٤٩
Wa Rasoolan ilaa Baneee Israaa`eela annee qad ji`tukum bi Aayatim mir Rabbikum annee akhluqu lakum minatteeni kahai `atittairi fa anfukhu feehi fayakoonu tairam bi iznil laahi wa ubri`ul akmaha wal abrasa wa uhyil mawtaa bi iznil laahi wa unabbi`ukum bimaa taakuloona wa maa taddakhiroona fee buyootikum; inna fee zaalika la Aayatal lakum in kuntum mu`mineen
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва ба пайғамбарӣ бар банӣ-Исроилаш мефиристад», ки ман ба мӯъҷизае аз Парвардигоратон назди шумо омадаам. Бароятон аз лой чизе чун парранда месозам ва дар он медамам, ба амри Худо паррандае шавад ва кӯри модарзодро ва пес гирифтаро шифо медиҳам. Ва ба фармони Худо мурдаро зинда мекунам. Ва ба шумо мегӯям, ки чӣ хурдаед ва дар хонаҳои худ чӣ захира кардаед. Агар аз мӯъминон бошед, инҳо барои шумо нишонаҳои ҳаққонияти ман аст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «Акмаҳ»: шахсе, ки аз модар нобино таваллуд шудааст.

— «Абрас»: касе, ки ба бемории песи (барс) гирифтор шудааст.

— «Тиддахирун»: чизҳоеро, ки захира мекунед ва дар хонаҳоятон пинҳон медоред.

— «Оя»: аломат ва нишонае, ки ба ҳақиқати рисолат далолат мекунад.

  1. Тафсири оят:

Аллоҳ таоло Ҳазрати Исоро (алайҳис-салом) паёмбаре ба сӯи банӣ Исроил гардонид, то ба онҳо бигӯяд: «Ман аз ҷониби Парвардигоратон нишонае овардаам, ки бар дурустии паёмбарии ман далолат мекунад. Он нишона ин аст, ки ман аз гил барои шумо монанди шакли парранда месозам, баъд дар он медамам ва бо фармони Аллоҳ паррандаи зиндае мегардад. Ҳамчунин шахси аз модар нобиноро шифо медиҳам, то бино шавад, ва касеро, ки ба бемории песи гирифтор аст, сиҳат мегардонам, ва мурдагонро бо иҷозати Аллоҳ зинда месозам. Ва ба шумо хабар медиҳам аз он чизҳое, ки мехӯред ва он чизҳоеро, ки дар хонаҳоятон захира мекунед. Ҳамоно дар ин корҳои бузург барои шумо нишонаи равшанест, агар шумо имон оваред ва ба далелҳои Аллоҳ бовар кунед».

Ҳамаи ин корҳои хориқулода — сохтани парранда аз гил, шифои нобино ва бемори песи, зинда кардани мурдагон ва хабар додан аз пинҳониҳо — танҳо бо иҷозати Аллоҳ сурат мегирад, на бо қудрати худи Исо. Ин барои он аст, ки мардум гумон накунанд, ки Исо худо аст ё шарики Аллоҳ дар улуҳият. Инҳо ҳама далелҳои равшани паёмбарии ӯ ҳастанд барои касоне, ки хоҳони имон ва тасдиқи ҳақиқатанд.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки муъҷизаҳо танҳо бо иҷозати Аллоҳ ба вуқӯъ мепайванданд ва ҳеҷ паёмбар аз худ қудрати хориқулода надорад.

— Имон ба паёмбарон ва тасдиқи муъҷизаҳои онҳо роҳи наздик шудан ба Аллоҳ аст.

— Оят моро тарғиб мекунад, ки ба далелҳои равшани Қуръон ва паёмбарон бовар кунем ва дар имон устувор бошем.

— Аллоҳ таоло ба бандагони худ нишонаҳо ва далелҳо мефиристад, то ҳақро шиносанд ва ба он амал кунанд.

— Қуръон китоби ҳидоят аст ва оятҳои он дилҳоро ба сӯи имон ва амали солеҳ ҷалб мекунанд.



📜 Оят 47-51 — Сураи Аль Имран

47قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ
Марям гуфт: «Эй Парвардигори ман, чӣ гуна маро фарзанде бошад, дар ҳоле ки одамӣ ба ман даст назадааст?» Гуфт; «Ба он сон, ки Худо ҳар чӣ бихоҳад, меофаринад. Чун иродаи чизе кунад, ба ӯ гӯяд: «Мавҷуд шав!» — пас мавҷуд мешавад.
48وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ
Худо ба ӯ китобу ҳикмат ва Тавроту Инҷил меомӯзад.
49وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
Ва ба пайғамбарӣ бар банӣ-Исроилаш мефиристад», ки ман ба мӯъҷизае аз Парвардигоратон назди шумо омадаам. Бароятон аз лой чизе чун парранда месозам ва дар он медамам, ба амри Худо паррандае шавад ва кӯри модарзодро ва пес гирифтаро шифо медиҳам. Ва ба фармони Худо мурдаро зинда мекунам. Ва ба шумо мегӯям, ки чӣ хурдаед ва дар хонаҳои худ чӣ захира кардаед. Агар аз мӯъминон бошед, инҳо барои шумо нишонаҳои ҳаққонияти ман аст!
50وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ ۚ وَجِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ
Тавроти ҳозирро тасдиқ мекунам ва баъзе аз чизҳоеро, ки бар шумо ҳаром шуда, ҳалол мекунам. Бо нишонӣ аз Парвардигоратон назди шумо омадаам. Аз Худо битарсед ва ба ман итоат кунед!
51إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۗ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ
Оллоҳ Парвардигори ману шумост. Бипарастедаш, ки роҳи рост ин аст!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
49Оят

Тарҷума — Аль Имран 49

Сураи Аль Имран Оят 49 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва ба пайғамбарӣ бар банӣ-Исроилаш мефиристад», ки ман ба мӯъҷизае…

Сураи Оят 49/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 47–51. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers