Surah Aal-Imran — Aya 51

Ma’anonin Kalmomi:

• رَبِّي وَرَبُّكُمْ: Ubangijina kuma Ubangijinku, wanda ya yi niyyar halitta kuma yake ciyar da su.
• فَاعْبُدُوهُ: Ku bauta masa shi kaɗai ba tare da wani abokin tarayya ba.
• صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ: Hanya madaidaiciya wadda ba a cikinta karkacewa ba.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya mai girma, Annabi Isa (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi) yana gaya wa mutanensa cewa: Lallai Allah wanda nake kiran ku zuwa gare shi, shi ne Ubangijina kuma Ubangijinku. Shi kaɗai ne ya halicce ni kuma ya halicce ku, shi ne ke ciyar da ni kuma yana ciyar da ku. Saboda haka, ku bauta masa shi kaɗai, ku yi masa biyayya kuma ku tsorace shi. Ni da ku muna daidai a cikin bauta da kaskantar da kai a gare shi; ni ba abin bautawa ba ne kamar yadda wasu suke ɗaukana, sai dai ni bawa ne daga bayin Allah. Wannan abin da na umarce ku da shi na bauta wa Allah shi kaɗai da kuma tsoronsa, ita ce hanya madaidaiciya wadda babu karkacewa a cikinta, wadda take kaiwa zuwa ga alheri a duniya da lahira. Wannan ita ce manhajar da Annabawa suka zo da ita, kuma ita ce abin da ya wajaba a bi.

Fa’idojin da aka samu daga aya:

1. Tawhid (tauhidi) shi ne tushen addinin Musulunci, kuma dukkan Annabawa sun zo da wannan kira na bauta wa Allah shi kaɗai.
2. Annabi Isa (AS) ya bayyana cewa shi bawa ne na Allah, ba abin bautawa ba, wanda hakan ke nuna tsarkin addinin Musulunci daga shirka.
3. Hanya madaidaiciya ita ce bauta wa Allah da bin umarninsa da nisanci abin da ya hana, wadda take samar wa mutum zaman lafiya a zuciyarsa da nasara a rayuwarsa.
4. Aya tana ƙarfafa mu mu kasance masu biyayya ga Allah da kuma nisantar duk wani abin da ke saɓawa da wannan hanya madaidaiciya, don samun yardar Allah da shigarsa Aljanna.