Sura Al-Imran — Werset 84

Znaczenie słów:

• Al-Asbāt (الأسباط) – odnosi się do dwunastu plemion synów Jakuba (Jakuba), a w tym kontekście do proroków, którzy pochodzili z tych plemion.
• Ūtiya (أُوتِيَ) – to, co zostało dane, czyli księgi i objawienia.
• Muslimūn (مُسْلِمُونَ) – całkowicie oddani i poddani Bogu.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Allah zwraca się do Proroka Muhammada (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) i nakazuje mu ogłosić wiarę, która jest esencją islamu. Prorok ma powiedzieć: „Uwierzyliśmy w Allaha – Jedynego Boga, który nie ma partnera w panowaniu i uwielbieniu. Wierzymy w to, co zostało nam objawione – czyli w Koran – oraz w to, co zostało objawione prorokowi Ibrahimowi (Abrahamowi), jego synom: Ismailowi (Izmaelowi) i Ishaqowi (Izaakowi), oraz Jakubowi (Jakubowi), a także prorokom wywodzącym się z jego potomstwa, znanym jako al-Asbāt. Wierzymy również w to, co zostało dane Musie (Mojżeszowi) – Torę, i Izie (Jezusowi) – Ewangelię, oraz we wszystkie księgi i cuda dane pozostałym prorokom przez ich Pana. Nie czynimy żadnej różnicy między nimi – nie wierzymy w jednych, a odrzucamy innych, jak to czynili ludzie księgi. Wszyscy oni byli prawdziwymi posłańcami Boga, a my jesteśmy całkowicie poddani Allahowi, uznając Jego panowanie i oddając Mu cześć wyłącznie.”

Ten werset podkreśla, że wiara muzułmanów obejmuje wszystkich proroków i wszystkie autentyczne objawienia – od pierwszego do ostatniego. Jest to dowód na ciągłość przesłania Bożego, które zostało dopełnione w Koranie. Muzułmanin nie może odrzucać żadnego z proroków ani żadnej z ksiąg objawionych przez Boga, ponieważ wszyscy oni głosili tę samą prawdę – czysty monoteizm i poddanie się Bogu.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Jedność przesłania proroków – ten werset uczy nas, że wszyscy prorocy – od Adama do Muhammada (niech będzie z nimi pokój) – głosili tę samą religię: całkowite poddanie się Bogu (islam). To umacnia naszą wiarę i pokazuje, że islam nie jest nową religią, lecz kontynuacją i dopełnieniem tego, co przynieśli wcześniejsi posłańcy.
2. Sprawiedliwość i bezstronność w wierze – muzułmanin nie wybiera sobie proroków według własnych upodobań, ale szanuje i wierzy we wszystkich. To uczy nas pokory i sprawiedliwości – nie odrzucamy prawdy, nawet jeśli pochodzi od kogoś, kogo nie znamy osobiście.
3. Poddanie się Bogu jako droga do pokoju – słowo „muslimūn” oznacza ludzi, którzy osiągnęli wewnętrzny spokój dzięki całkowitemu poddaniu się Stwórcy. Ten werset przypomina nam, że prawdziwy pokój serca i umysłu można znaleźć tylko wtedy, gdy zawierzymy Bogu wszystkie sprawy i poddamy się Jego woli.
4. Ochrona przed skrajnościami – werset ten chroni nas przed dwiema skrajnościami: odrzucaniem proroków (jak czynili to niektórzy) oraz przesadnym wywyższaniem ich do rangi bóstw (jak to się stało w przypadku Jezusa). Uczy nas właściwej, wyważonej postawy wobec wysłanników Boga.
5. Wiara jako fundament jedności – ten werset przypomina nam, że wszyscy wierzący – niezależnie od czasów i miejsc – są jedną wspólnotą, ponieważ łączy ich ta sama wiara w Boga i Jego posłańców. To zachęca nas do budowania mostów porozumienia i szacunku między ludźmi wierzącymi.