سورت آل عمران — آیت 89

1. د کلمو معناګانې:

• تابوا: توبه وکړه، له ګناه بېرته راتګ.
• أصلحوا: خپل عملونه سم کړل، هغه څه چې خراب شوي وو اصلاح يې کړل.
• غفور: ډېر بخښونکی.
• رحيم: ډېر مهربان.

1. د آيت تفسير:

دا آيت د هغو کسانو په اړه دی چې له کفر او ظلم وروسته توبه وباسي. الله تعالی فرمايي چې هغه کسان چې له دې ټولو بدو کړنو وروسته توبه وباسي او خپل عملونه اصلاح کړي، نو الله تعالی به يې توبه قبوله کړي. ځکه الله ډېر بخښونکی او ډېر مهربان دی. توبه هغه وخت قبوله کېږي چې له زړه وي، پر ګناه پښېماني وي، له ګناه سملاسي لاس واخیستل شي او په راتلونکي کې د ګناه د تکرار هوډ ونه لري. الله تعالی د خپلو بنده ګانو د توبې په قبولو سره خپل رحمت او فضل څرګندوي، او هغوی ته د بخښنې ژمنه ورکوي.

1. ګټې او عبرتونه:

• الله تعالی ډېر مهربان دی او د خپلو بنده ګانو توبه تل قبلوي، که څه هم ګناه يې ډېره لویه وي.
• توبه د الله له رحمت سره د نژدې کېدو غوره لار ده، او الله هيڅوک له خپل رحمت نه نهيلي کوي.
• انسان بايد هيڅکله د الله له رحمت نه مايوسه نشي، ځکه الله بخښنه خوښوي او توبه قبلوي.
• توبه يوازې په ژبه نه ده، بلکې له عمل سره بايد وي – ښه عملونه او د خرابو کارونو اصلاح.
• دا آيت مسلمانانو ته اميد ورکوي چې که څه هم ګناه کړې وي، د توبې دروازه تل پرانیستې ده.