சூரா ஆல்-இம்ரான் — வசனம் 89

சொற்பொருள்:

• تَابُوا: (தவ்பா) செய்தனர் – பாவத்திலிருந்து மனந்திரும்பி இறைவனிடம் திரும்பினர்.
• أَصْلَحُوا: (சீர்திருத்தம்) செய்தனர் – தங்கள் செயல்களைச் சீர்படுத்தி, நன்மையான வழியில் நிலைத்தனர்.
• غَفُورٌ: மிக மன்னிப்பவன் – அடியார்களின் பாவங்களை மன்னிப்பதில் மிகுந்த கருணை உடையவன்.
• رَّحِيمٌ: மிகக் கருணையாளன் – தன் அடியார்கள் மீது அளவற்ற அன்பும் இரக்கமும் கொண்டவன்.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், முந்தைய வசனங்களில் குறிப்பிடப்பட்ட கடும் தண்டனைக்குரியவர்கள் – அதாவது, நம்பிக்கைக்குப் பிறகு நிராகரித்து, நிராகரிப்பில் மேலும் அதிகரித்தவர்கள் – அவர்களுக்கு எந்த மன்னிப்பும் இல்லை என்று கூறப்பட்ட பிறகு, இறைவன் தனது கருணையின் கதவைத் திறந்து கூறுகிறான்: ஆனால், அந்தத் தவறான நிலைக்குப் பிறகு உண்மையாகவே மனந்திரும்பி, தங்கள் நிலையைச் சீர்திருத்திக் கொண்டவர்களைத் தவிர. அதாவது, அவர்கள் தங்கள் நிராகரிப்பையும் அக்கிரமத்தையும் விட்டுவிட்டு, இறைவனிடம் திரும்பி, தங்கள் செயல்களை நன்மையானவையாக மாற்றினால், அல்லாஹ் அவர்களை மன்னிப்பான். ஏனெனில், அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான். அவனது மன்னிப்பு எல்லை கடந்த பாவங்களையும் உள்ளடக்கியது; அவனது கருணை அனைவரையும் தழுவுகிறது. எனவே, எவர் உண்மையாக மனந்திரும்பி, தனது வாழ்க்கையைச் சீர்படுத்திக் கொள்கிறாரோ, அவருக்கு இறைவனின் மன்னிப்பு உறுதியானது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் கருணை மிகப் பெரியது; எவ்வளவு பெரிய பாவமாக இருந்தாலும், உண்மையான மனந்திரும்புதலுடன் அவனிடம் திரும்பினால் அவன் மன்னிக்கிறான்.
2. மனந்திரும்புதலின் நிபந்தனை – பாவத்தை விட்டு விலகி, நன்மையான செயல்களில் ஈடுபடுவது; வெறும் வாய்மொழியில் மட்டும் போதாது.
3. இந்த வசனம் நம்பிக்கையை ஊட்டுகிறது; எவரும் இறைவனின் கருணையிலிருந்து விரக்தியடையக் கூடாது.
4. மனந்திரும்புதலுக்கான கதவு எப்போதும் திறந்தே இருக்கிறது; இறைவன் தன் அடியார்கள் திரும்புவதை விரும்புகிறான்.
5. இஸ்லாம் நம்பிக்கையின் மார்க்கம்; பாவத்தில் ஆழ்ந்தவர்களுக்கும் மீண்டும் நேர்வழிக்கு வர வாய்ப்பளிக்கிறது.