Suurah Aal-Imraan — Aayad 89

Macnada Erayada:

• Taabow (تابوا): ku noqoshada Ilaahay, ka qoomamaynin dambiga, iyo ka joojista dembigaas.
• Wax suubiyaan (أصلحوا): waxay hagaajiyaan camalkooda, oo ku xidhaan wanaagga ka dib xumaantii.

Tafsiirka:

Marka laga reebo kuwa toobadda ku noqda Ilaahay ka dib gaalnimadii iyo dulmigii ay ku sugnaayeen, isla markaana suubiya camalkooda oo hagaajiya waxa ay hore u fasaadiyeen — kuwaas toobaddooda waa la aqbalaa. Ilaahay waa mid dambiga u dhaafa addoomadiisa, waa mid u naxariista kuwa toobadda ku noqda. Toobaddu waa albaabka naxariista Ilaahay, oo u furan ciddii doonta inay ku soo laabato.

Faa'iidooyinka laga qaado aayadda:

1. Toobaddu waa albaabka naxariista Ilaahay, oo u furan ciddii doonta inay ku soo laabato, xataa haddii dambigu aad u weynaado.
2. Ilaahay waa mid dambi dhaaf badan oo naxariis badan, wuxuuna ku farxaa toobadda addoonkiisa.
3. Toobadda oo kaliya kuma filna; waa in la suubiyo camalka, oo la hagaajiyo waxa la fasaadiyay.
4. Naxariista Ilaahay waxay ka weyn tahay dhammaan dambiyada addoommada, haddii ay toobad keenaan.
5. Aayaddani waxay siinaysaa rajo dadka dambiilaha ah, waxayna ku dhiirrigelinaysaa inay ku soo laabtaan Ilaahay, yayna ka quusan naxariistiisa.