Suurah Aal-Imraan — Aayad 9

Macnaha Erayada:

• Jaamicu = Kulmin, soo ururin.
• Laa rayba fihi = Shaki kuma jiro, waa wax sugan oo hubaal ah.
• Miiqaad = Ballanqaad, yabooh.

Tafsiirka:

Ducadan waxay ku sheegaysaa in mu'miniintu ay ku qirtaan oo ay ku caddeeyaan in Eebahood uu kulmin doono dadka oo dhan – hore iyo dambe – Maalinta Qiyaame, maalinta aan shaki ku jirin, kaas oo ah maalinta xisaabta iyo abaalmarinta. Waxayna ku xusaan in Eebbe aanu ku beeynayn ballankiisa uu u yaboohay addoomadiisa, kaas oo ah soo bixinta iyo abaalgudka. Sidaa darteed, maalintaas waa mid sugan oo dhici doonta, waxaana Eebbe u kulmin doona dadka si uu u xisaabtamo camalkooda, uu u abaalmarino kuwa wanaagshay, una ciqaabo kuwa xumaashay. Tani waa qirasho iyo caddayn ka timaadda qalbiga, iyagoo ku xusaya weynimada Eebbe iyo kaamilnimada ballankiisa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Sugnaanta Maalinta Qiyaame: Aayaddu waxay xoojisaa iimaanka Maalinta Dambe, taasoo ku boorrinaysa dadka inay u camal falaan maalintaas ka hor, isla markaana ay u dhiyaar garoobaan.
2. Eebbe waa ka ballanfurka ah: Waxay dadka ku baraysaa inay ku kalsoonaadaan ballanka Eebbe, oo aan waligiis ku beeynayn yaboohiisa, taasoo ku xoojisa rajadii iyo cibaadada.
3. Ducada waa qalab mu'miniinta: Aayaddu waxay ina baraysaa sida loo baryo Eebbe, iyadoo la qiro weynimadiisa iyo awooddiisa, taasoo muujinaysa xidhiidhka dhow ee adduunka iyo Eebbe.
4. Caddaaladda Eebbe: Kulanka Maalinta Qiyaame wuxuu muujinayaa caddaaladda Eebbe, maadaama uu qof walba siin doono abaalmarintiisa ama ciqaabtiisa, taasoo dadka ku hanuuninaysa inay ku camal falaan caddaaladda iyo wanaagga.