Surah Aal-Imran — Aya 98

Ma’anar Kalmomi:

* Ahlul Kitab: Mutanen Littafi, wato Yahudawa da Nasara.

* Ayoyin Allah: Hujjojin Allah da alamominsa da suka nuna gaskiyar Musulunci da annabcin Muhammad (SAW), waɗanda suka haɗa da abin da ke cikin littattafansu na bushara da zuwansa.

* Shahid: Mai lura da duk abin da kuke aikatawa, kuma ba wani abu ya ɓoye gare shi ba.

Tafsiri:

Ka ce, ya kai Annabi (SAW), waɗannan mutanen Littafi (Yahudawa da Nasara): Don me kuke musun hujjojin Allah da suka nuna gaskiyar addinin Musulunci? Kuna musun abin da ke cikin littattafanku (Attaura da Linjila) na bushara da zuwan Annabi Muhammad (SAW) da kuma alamomin da ke nuna gaskiyarsa, alhali kuwa kuna sanin gaskiyarsu? Kuna yin haka ne kawai don kishin addini da son rai. Kuma ku sani cewa Allah yana lura da dukan ayyukanku, ba wani abu ya ɓoye gare shi ba, kuma zai yi muku sakamako a kan abin da kuke aikatawa. Wannan magana ce ta tsoratarwa da gargaɗi a gare su.

Fa’idodi:

1. Nuna cewa Allah (SWT) yana lura da dukan ayyukan bayi, na ƙarami da babba, kuma ba wani abu ya ɓoye gare shi ba. Wannan ya sa mumini ya tsare kansa daga yin abin da Allah ya haramta.
2. A cikin ayar akwai gargaɗi mai tsanani ga waɗanda suka san gaskiya suka musanta ta, kamar yadda Yahudawa da Nasara suka yi wa Annabi Muhammad (SAW) duk da cewa sun san gaskiyarsa daga littattafansu.
3. Nuna cewa kishin addini da son rai ba su zama hujja ba a gaban Allah, kuma ba su canza gaskiya ba. Gaskiya ita ce abin da Allah ya saukar, kuma dole ne a bi ta.
4. Ayar tana kira ga yin tunani da nazari a kan ayoyin Allah, kuma kada a yi musu ido da kunne, domin Allah zai tambayi mutum game da abin da ya aikata da kuma abin da ya bari.