Sura Ar-Rum — Werset 8

Znaczenie wybranych słów:

• Awa lam yatafakkarū – Czyż nie rozmyślają, nie zastanawiają się głęboko i nie rozważają.
• Bil-haqqi – W prawdzie, w sposób słuszny i mądry, nie bez celu ani żartem.
• Ajalun musammā – Wyznaczony, dokładnie określony czas, który jest kresem istnienia świata.
• Lakāfirūn – Zdecydowanie zaprzeczający, odrzucający z niewiarą i uporem.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Czyż ci, którzy odrzucają prawdę i zaprzeczają posłańcom, nie zastanawiają się nad sobą samymi – nad swoim własnym stworzeniem, nad tym, jak zostali ukształtowani i powołani do życia z nicości? Czy nie widzą w sobie dowodu na potęgę i mądrość swojego Stwórcy? Bóg nie stworzył niebios i ziemi oraz wszystkiego, co się między nimi znajduje, bez celu i bez mądrości. Nie uczynił tego dla zabawy ani daremnie, lecz w prawdzie – aby ustanowić sprawiedliwość, aby ukazać swoją wszechmoc i jedyność oraz aby nagrodzić lub ukarać. Całe to stworzenie ma też wyznaczony kres – dokładnie określony czas, który nadejdzie i którym jest Dzień Sądu Ostatecznego. Jednak wielu ludzi, pogrążonych w niewiedzy i zapatrzonych w doczesne życie, zaprzecza spotkaniu ze swoim Panem i zmartwychwstaniu. Nie przygotowują się na ten dzień dobrymi uczynkami, gdyż ich serca są nieświadome i oddalone od prawdy o życiu ostatecznym.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Refleksja nad własnym istnieniem – Człowiek powinien patrzeć na siebie i na otaczający go świat jako na znak od Boga. Jego własne ciało, życie i natura są dowodem na istnienie Stwórcy i Jego doskonałej mądrości.
2. Świat nie jest dziełem przypadku – Wszystko, co Bóg stworzył, ma głęboki sens i cel. Życie nie jest grą ani zabawą, lecz drogą do wieczności, na której każdy czyn ma znaczenie.
3. Przypomnienie o Dniu Sądu – Świat ma swój kres, a po nim nastąpi spotkanie z Panem. Kto w to wierzy, przygotowuje się do tego dnia przez dobre uczynki i unikanie grzechów.
4. Ostrzeżenie przed niewiarą i zaniedbaniem – Zaprzeczanie spotkaniu z Bogiem prowadzi do zatracenia i życia w złudzeniu. Wiara w życie ostateczne nadaje sens ludzkiemu wysiłkowi i skłania do prawości.
5. Zachęta do mądrego myślenia – Islam wzywa człowieka do refleksji i rozumu. Zastanawianie się nad stworzeniem niebios i ziemi prowadzi do poznania Boga i umocnienia wiary, a to jest drogą do szczęścia w obu światach.