Surah Ar-Rum — Aya 8

Ma’anonin Kalmomi:

• أَجَلٍ مُسَمًّى: wani ƙayyadadden lokaci wanda Allah ya ƙaddara shi, wato ranar ƙiyama.
• لَكَافِرُونَ: masu musu da rashin yarda.

Fassarar Ayar:

Shin waɗannan mutanen da suke ƙaryata Manzannin Allah da kuma haduwa da Shi, ba su yi tunani a cikin rayukan kansu ba? Ba su dubi yadda Allah ya halicce su ba, alhali kuwa ba su kasance kome ba a dā? Shin ba su gane cewa Allah bai halicci sammai da ƙasa da abin da ke tsakaninsu ba sai da gaskiya, domin ya kafa adalci da lada da azaba, da kuma nuna ikonsa da kuma kadaicinsa? Kuma bai halicce su ba sai da wani ƙayyadadden ajali wanda zai ƙare a gare shi, wato ranar ƙiyama. Amma da yawa daga cikin mutane, suna musun haduwa da Ubangijinsu a ranar tashi, domin jahilcinsu da rashin sanin cewa za a mayar da su zuwa ga Allah bayan mutuwarsu, da kuma gafalarsu daga rayuwar lahira.

Fa’idojin Ayar:

1. Tunani a cikin halittar Allah na daga cikin manyan ibadoji, kuma yana kara wa mutum imani da ikon Allah da kuma hikimarsa.
2. Halittar sammai da ƙasa ba aikin banza ba ne, amma akwai manufa mai girma a cikinsa, wato a bauta wa Allah kuma a shirya domin saduwa da shi.
3. Immani da ranar ƙiyama da haduwa da Allah shine tushen aikin alheri, kuma wanda ya musunta shi, to aikinsa duk ya ɓaci.
4. Ayar tana tunatar da mutum cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, kuma akwai wani ajali da zai zo, don haka ya kamata mutum ya shirya domin wannan ajali da aikin da zai amfane shi a gaban Ubangijinsa.