Sure Rûm — Ayet 8

Kelime Anlamları:

• E fe lâ yetefekkerûn: Hiç düşünmezler mi?
• Bil-hakk: Hak ile, adalet ve hikmet üzere, boşuna değil.
• Ecelin müsemmâ: Belirlenmiş bir süre, sonlu bir vakit.
• Kâfirûn: İnkâr edenler, yalanlayanlar, örtüp gizleyenler.

Tefsir:

Bu ilahî hitap, insanın en büyük gerçeği görmesini sağlayacak en yakın kapıyı aralıyor: Kendi varlığını düşünmek! Allah Teâlâ, inkârcıları önce kendi nefislerine bakmaya davet ediyor. Çünkü insan, kendi yaratılışına baktığında, hiçlikten varlığa çıkışının, anne karnındaki safhalarının, kendisine verilen akıl, göz, kulak ve kalbin, tesadüfle açıklanamayacak mükemmelliğini görür. Bu bakış, insanı Yaratıcı’nın varlığına ve kudretine götüren en sağlam yoldur.

Allah Teâlâ, gökleri, yeri ve ikisi arasındaki her şeyi boşuna, eğlence olsun diye yaratmamıştır. Her şeyi hak ile yaratmıştır: Adalet üzere, hikmetle, bir amaca yönelik olarak. Bu kâinat, bir kitap gibidir; her sayfası Yaratıcı’nın birliğine, kudretine ve hikmetine şahitlik eder. Güneşin doğuşu, yıldızların seyri, gece ile gündüzün değişimi, hepsi bir düzenin ve gayenin delilleridir.

Üstelik bu kâinatın bir de belirlenmiş bir eceli vardır. Yani bu dünya ebedî değildir; bir gün sona erecek, kıyamet kopacaktır. Tıpkı her canlının bir ömrü olduğu gibi, bu kâinatın da bir ömrü vardır. Bu sonlu oluş, insanı düşündürmelidir: Madem bu dünya geçicidir, öyleyse asıl hayat ahirettir ve orada herkes yaptıklarının karşılığını görecektir.

İşte bu açık gerçeğe rağmen, insanların çoğu Rablerine kavuşmayı inkâr ediyorlar. Oysa ölüm bir yok oluş değil, bir kapıdır; o kapıdan geçen herkes Rabbine varacaktır. Bu inkârın sebebi, gaflet ve dünyaya dalıp gitmektir. İnsan, kendini ve kâinatı düşünse, bu kadar düzenli ve hikmetli bir yaratılışın boşa gitmeyeceğini, ölümle her şeyin sona ermeyeceğini anlayacaktır.

Sevgili mümin! Bu ayet bize, imanın en büyük anahtarının tefekkür olduğunu öğretiyor. Her sabah uyandığında, her nefes aldığında, gökyüzüne her baktığında bir an dur ve düşün: Bu kusursuz düzeni kim kurdu? Seni yoktan var eden, sana sayısız nimetler veren Rabbini unutur musun? Kâinatın her zerresi O’nu anlatırken, sen O’nu anmaz mısın?

Unutma ki bu dünya bir yolculuktur ve sonu Rabbine kavuşmaktır. O’na kavuşacağına iman eden, hayatını O’nun rızasına göre düzenler, O’na kavuşmayı inkâr eden ise kendini büyük bir kayba sürükler. Rabbimiz, bizi düşünenlerden, O’na kavuşmayı arzulayanlardan ve O’nun rızasına uygun yaşayanlardan eylesin. Âmin.