Sura As-Sadżda — Werset 7

Znaczenie słów:

• Aḥsana – uczynił doskonałym, pięknym, nadał najwłaściwszą formę.
• Kulla szajʾin – każdą rzecz, wszystko, co istnieje.
• Chalaqahu – to, co On stworzył (forma wskazująca na to, że całe stworzenie jest Jego dziełem).
• Badaʾa – zapoczątkował, rozpoczął, stworzył po raz pierwszy bez wcześniejszego wzorca.
• Al-insān – człowieka, a konkretnie pierwszego człowieka – Adama (pokój z nim).
• Ṭīn – glina, ziemia zmieszana z wodą.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – Wszechmogący i Wysławiony – jest Tym, który uczynił doskonałym i pięknym każde stworzenie, jakie powołał do istnienia. Nie ma w Jego stworzeniu żadnej skazy, braku ani niedoskonałości. Każda rzecz – od największych galaktyk po najmniejsze cząsteczki – została stworzona z niezwykłą precyzją, mądrością i w najdoskonalszej formie, jaka odpowiada jej przeznaczeniu i roli w tym wszechświecie. On jest Tym, który zapoczątkował stworzenie człowieka – czyli Adama (pokój z nim) – z gliny, czyli ziemi zmieszanej z wodą, bez wcześniejszego przykładu ani wzorca. To On nadał mu kształt, tchnął w niego ducha i obdarzył go szlachetnością ponad innymi stworzeniami. Ten początek z gliny – materiału skromnego i prostego – ukazuje jednocześnie potęgę Stwórcy, który z rzeczy tak pospolitej potrafi uczynić istotę najdoskonalszą, obdarzoną rozumem, wolą i zdolnością do poznawania swego Pana.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Doskonałość stworzenia jako dowód na istnienie i mądrość Stwórcy – patrząc na otaczający nas świat, widzimy w nim harmonię, precyzję i piękno. To wszystko nie mogło powstać przypadkiem, lecz jest dziełem Tego, który jest wszechwiedzący i wszechmocny. Kontemplacja nad stworzeniem prowadzi człowieka do poznania swego Pana i umacnia w nim wiarę.
2. Pokora i wdzięczność – przypomnienie, że człowiek pochodzi z gliny, uczy nas pokory. Nie mamy powodu do pychy ani wynoszenia się nad innych, ponieważ nasz początek jest skromny. Jednocześnie powinniśmy być wdzięczni Allahowi za to, że obdarzył nas tak szlachetną formą, rozumem i zdolnością do oddawania Mu czci.
3. Piękno w każdym stworzeniu – werset ten uczy nas, abyśmy patrzyli na świat oczami wiary, dostrzegając w nim piękno i mądrość. Nawet rzeczy, które wydają się nam nieprzyjemne czy trudne, mają w sobie ukryte dobro i cel, który my – ograniczeni w poznaniu – możemy nie zawsze rozumieć, ale wiemy, że Stwórca nie czyni niczego bez mądrości.
4. Zachęta do refleksji nad własnym pochodzeniem i celem życia – skoro Allah stworzył człowieka z gliny i uczynił go istotą najdoskonalszą, to znaczy, że ma wobec niego wielki plan. Człowiek nie został stworzony bez celu, lecz po to, aby poznać swego Pana, uwierzyć w Niego i postępować zgodnie z Jego wskazówkami, co prowadzi do szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.