Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 62

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Сөннәтәллаһ — Аллаһның даими кануны, гадәте, юлы.
• Хәләү мин кабл — элеккеге заманнарда узганнар, ягъни үткән өммәтләрдәге монафикълар.
• Тәбдил — алыштыру, үзгәртү.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең даими канунын белдерә: элеккеге өммәтләрдәге монафикълар (икейөзлеләр) турында да шул ук хөкем узды — алар яшерен рәвештә имансызлык күрсәтеп, мөселманнар арасында бозыклык таратсалар, алар фаш ителеп, кулга алынганнар һәм һәркайда үтерелгәннәр. Бу — Аллаһның үзгәрми торган кануны. Әгәр Мәдинәдәге монафикълар да шул ук юлны тотсалар, аларга да шул ук җәза бирелер. Бу хөкем — Аллаһның элеккедән килгән гадәте, һәм ул мәңге үзгәрми. Аллаһы Тәгаләнең бу канунын беркем дә алыштыра, үзгәртә, кире кайтара алмый. Пәйгамбәргә (с.г.в.) бу хакта шикләнү урыны юк — монафикъларның ахыры һәрвакыт шулай булачак.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһның кануннары даими һәм үзгәрми — бу бәндәләр өчен зур ышаныч чыганагы, чөнки Аллаһның вәгъдәсе хак.
• Монафикълык — хакыйкатьтә бик куркыныч гөнаһ, ул һәрвакыт фаш ителә һәм җәзага тартыла. Бу мөселманнарны ихласлы булырга, күңелдә ни булса, шуны эштә дә күрсәтергә өнди.
• Бу аять мөселманнарга сабырлык һәм ышаныч бирә: явызлык һәм икейөзлелек озакка бармый, Аллаһның гаделлеге һәрвакыт җиңә.
• Аллаһның сүзенә һәм хөкеменә тугрылыклы булу — иманның бер өлеше, чөнки Аллаһ беркайчан да үз вәгъдәсен бозмый.