Sure Ahzâb — Ayet 62

Kelime Anlamları:

• Sünnetallah: Allah’ın koymuş olduğu kanun, nizam ve değişmez ilahi yasa.
• Halev min kabl: Daha önce gelip geçmiş olan ümmetler ve topluluklar.
• Tebdîl: Değiştirme, başka bir şeye çevirme, yerine başka bir şey koyma.

Tefsir:

Bu ayet-i kerime, Yüce Allah’ın kainatta ve toplumların hayatında cari olan sünnetini (kanununu) beyan etmektedir. Allah Teala, önceki ümmetlerde de münafıklık edenlerin, iki yüzlülük yapanların akıbetinin ne olduğunu haber vermektedir. Onlar nerede olurlarsa olsunlar, hangi toplumda yaşarlarsa yaşasınlar, Allah’ın kanunu gereği yakalanmışlar, etkisiz hale getirilmişler ve hak ettikleri cezaya çarptırılmışlardır. Bu, sadece geçmiş ümmetlere has bir uygulama değildir; bilakis bu, Allah’ın koymuş olduğu evrensel ve değişmez bir yasadır.

Ey Peygamber! Ve ey müminler! Sakın bu ilahi kanunun değişeceğini, münafıkların ve kötülük yapanların cezasız kalacağını zannetmeyin. Allah’ın sünnetinde asla bir değişiklik, bir sapma, bir tebdil bulamazsınız. Bu, hem dünyada hem ahirette geçerli olan kesin bir kuraldır. Münafıkların ve bozguncuların sonu, her devirde hüsran olmuştur ve olacaktır.

Bu ayet, müminlere büyük bir teselli ve güven kaynağıdır. Çünkü zalimler ve iki yüzlüler ne kadar güçlü görünseler de, Allah’ın vaadi haktır ve onlar asla kurtuluşa eremeyeceklerdir. Bu, aynı zamanda bir uyarıdır: Kim Allah’ın dinine karşı samimiyetsiz davranır, müminlere karşı içinde kin ve nefret besler de bunu gizlerse, bilsin ki Allah onun iç yüzünü bilmekte ve onu adaletiyle yakalayacaktır.

Mümin olarak bizlere düşen görev, bu ilahi kanuna teslim olmak, samimiyetle Allah’a ve Resulüne itaat etmek ve münafıklığın her türlüsünden şiddetle kaçınmaktır. Çünkü Allah’ın yardımı, ihlaslı ve samimi kulların üzerinedir. Bu sünnete sarılanlar asla yalnız bırakılmaz, asla zelil olmazlar. Rabbimiz, bizleri ihlaslı kullarından eylesin ve münafıklığın her türlüsünden muhafaza buyursun. Amin.