Surah Al-Ahzab — Talata 62

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Sunnah ng Allah – Ang Kanyang batas at paraan na itinakda sa Kanyang mga nilikha.
• Sa mga naunang nilipas – Ang mga pamayanan ng mga mapagkunwari (munafiq) na nauna sa panahon ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala).
• Walang pagbabago – Walang sinuman ang makapagpapalit o makapag-iiba nito.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapatunay na ang paraan ng Allah sa mga mapagkunwari (munafiqin) sa mga naunang pamayanan ay hindi nagbabago: sila ay hinuhuli at pinapatay saanman sila matagpuan, at sila ay hindi makakatakas sa Kanyang parusa. Ito ay isang babala sa mga mapagkunwari sa panahon ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) na ang kanilang kalagayan ay katulad ng mga nauna sa kanila. Ang Sunnah ng Allah ay matatag at permanente – walang sinuman ang makapagpapalit nito, makapag-iiba, o makakapagpabago nito, sapagkat ito ay nagmumula sa Kanyang karunungan at katarungan. Ang mga mapagkunwari, sa kanilang pagpapakita ng pananampalataya habang nagtatago ng kawalang-paniwala, ay haharap sa parehong kaparusahan na dinanas ng mga nauna sa kanila, bilang pagpapatupad ng banal na batas na hindi kailanman nababago.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang mga batas ng Allah sa Kanyang mga nilikha ay hindi nababago o napapalitan – ito ay tanda ng Kanyang perpektong karunungan at katarungan.
2. Ang pagpapakita ng kabutihan habang nagtatago ng kasamaan ay isang malaking kasalanan na may malubhang kahihinatnan, at walang sinuman ang makalulusot sa parusa ng Allah.
3. Ang kasaysayan ay isang aral: ang mga pamayanang nauna ay nawasak dahil sa kanilang mga kasalanan, at ang mga sumusunod ay dapat matuto mula dito.
4. Ang katiyakan sa katarungan ng Allah ay nagbibigay ng kapanatagan sa mga mananampalataya, sapagkat ang kasamaan ay hindi mananaig magpakailanman.
5. Ang pagiging tapat sa pananampalataya ay daan sa kaligtasan, habang ang pagkukunwari ay nagdadala sa kapahamakan sa mundo at sa kabilang buhay.