Surat Fatir — Ayat 15

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْفُقَرَاءُ (al-fuqarā'): wong-wong kang butuh, kang ora duwe apa-apa, kang tansah mbetahake pitulungan.
• الْغَنِيُّ (al-ghaniyy): Kang Maha Sugih, kang ora butuh marang sapa wae lan apa wae.
• الْحَمِيدُ (al-ḥamīd): Kang pinuji, kang tansah dipuji lan pantes dipuji ing kabeh kahanan.

1. Tafsir ayat:

Hei para manungsa kabeh, sejatine kowe iku kabeh padha butuh banget marang Allah ing saben bab lan saben kahanan. Ora ana siji wae ing awakmu kang bisa mandhiri saka Allah, sanajan mung sadhela. Kowe tansah mbetahake kanugrahan, pitulungan, lan jagane Allah ing saben ambegan lan saben lakumu. Dene Allah iku Maha Sugih, ora butuh marang kowe kabeh lan ora butuh marang sakabehing titah. Allah iku Maha Pinuji ing dzat, asma, sipat, lan kabeh tumindake. Kabeh puji lan syukur iku kagungane Allah, amarga saben nikmat kang tumiba marang manungsa iku asale saka Allah. Mula saka iku, Allah tansah pinuji ing donya lan akhirat, lan pantes dipuji ing saben kahanan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong lan ora rumangsa bisa mandhiri, amarga sejatine kabeh iku butuh marang Allah.
• Nambahi rasa syukur marang Allah, amarga saben nikmat kang kita rasakake iku peparing saka Panjenengane.
• Nguwatake iman lan tawakal, amarga mung Allah kang Maha Sugih lan Maha Kuwasa nyukupi kabutuhan kabeh titah.
• Nggawe ati luwih tentrem lan cedhak marang Allah, amarga ngerti yen kita iki tansah dijaga lan diparingi kanugrahan dening Allah kang Maha Welas lan Maha Asih.
• Ngajak manungsa supaya tansah muji lan ngucap syukur marang Allah ing saben kahanan, amarga Allah iku Maha Pinuji lan pantes dipuji.