Фатир сүресі — Аят 22

1. Қиын сөздердің мағынасы:

— الْأَحْيَاءُ: тірілер, яғни жүректері иманмен тірілген мүміндер.

— الْأَمْوَاتُ: өлілер, яғни жүректері күпірлікпен өлген қарсылар.

— يُسْمِعُ: естіртеді, тыңдатады.

— مَن فِي الْقُبُورِ: қабірлердегілер, яғни өлілер.

1. Түсіндірмесі:

Бұл аятта Аллаһ мүміндер мен кәпірлердің тең еместігін анық баяндайды. Иманмен жүрегі тірілген адам мен күпірлікпен жүрегі өлген адам бірдей болмайды, дәл тірі мен өлі бірдей болмағаны сияқты. Иман — жанның тіршілігі, ал күпірлік — жанның өлімі. Сондықтан бұл екеуі ешқашан теңеспейді.

Аллаһ Тағала кімге қаласа, соған түсіну және қабылдау арқылы естіртеді. Яғни тура жолды қабылдауға лайық адамды Аллаһ өзіне қарай бағыттайды. Ал Мұхаммед пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) айтылады: сен қабірдегі өлілерге естірте алмайтының сияқты, жүректері өлген кәпірлерге де естірте алмайсың. Бұл жерде кәпірлердің жүректерінің өлі екендігі, олардың шындықты қабылдамайтындығы бейнеленген. Сен тек ескертушісің, ал жүректерді тірілтіп, қалаған адамға естірту — Аллаһтың қолында.

1. Пайдаланатын ғибраттар:

— Иман — жүректің тіршілігі, ал күпірлік — жүректің өлімі. Сондықтан әр адам жүрегін иманмен тірілтуге ұмтылуы керек.

— Аллаһ кімге қаласа, соған тура жолды естіртеді. Бұл — Аллаһтың рақымы мен даналығының көрінісі.

— Пайғамбардың (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) міндеті — жеткізу және ескерту, ал жүректерді бағыттау Аллаһтың ісі. Бұл бізге де сабақ: біз шақырушымыз, ал нәтижені Аллаһ береді.

— Ислам — тірі жүректердің діні. Ол адамды рухани өлімнен құтқарып, мәңгілік өмірге жетелейді.

— Аят адамдарды ойлануға шақырады: менің жүрегім тірі ме, әлде өлі ме? Иман нұрымен жүрегімді жарықтандырып, Аллаһтың естіртуін сұрауымыз керек.