سوره یس — آیه 50

معانی کلمات:

• تَوْصِیَةً: وصیت کردن، سفارش نمودن.
• یَرْجِعُونَ: بازگشتن، برگشتن.

تفسیر آیه:

هنگامی که نفخ صور (دمیده شدن در شیپور قیامت) و صیحهٔ آسمانی فرا رسد، این مشرکان و کافران چنان غافلگیر و هراسان میشوند که نه فرصت وصیت کردن به یکدیگر را دارند و نه میتوانند به سوی خانواده و منازل خود بازگردند. آنان در همان حال که سرگرم داد و ستد و امور دنیوی خویش هستند، مرگ آنان را فرا میگیرد و در همان بازارها و جایگاههایشان هلاک میشوند. این آیه بیانگر ناگهانی بودن قیامت و عجز کامل انسانها در آن لحظهٔ حساس است؛ به گونهای که حتی کوچکترین اقدامات عادی مانند وصیت یا بازگشت به خانه نیز برایشان ممکن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• قیامت به طور ناگهانی فرا میرسد و هیچکس از زمان آن آگاه نیست؛ پس باید همیشه آمادهٔ لقای پروردگار باشیم.
• دنیا و مشغولیتهای آن چنان انسان را به خود مشغول میکند که ممکن است مرگ ناگهانی او را در حال غفلت در رباید؛ پس باید از فرصت عمر برای توشه برداشتن از اعمال صالح بهره برد.
• انسان در برابر ارادهٔ خداوند هیچ قدرتی ندارد و تنها تکیهگاه او ایمان و عمل نیک است که در آن روز سودمند خواهد بود.
• اهمیت وصیت و پرداختن به حقوق دیگران پیش از فرا رسیدن مرگ، چرا که در لحظهٔ قیامت حتی این کار کوچک نیز ممکن نیست.