Sure Yâsîn — Ayet 50

Kelime Anlamları:

• Tevsiye (تَوْصِيَةً): Vasiyet etmek, birine bir şeyi emanet bırakmak veya son isteklerini bildirmek.
• Yerciûn (يَرْجِعُونَ): Geri dönmek, ailelerine ve evlerine dönmek.

Tefsir:

Bu âyet, kıyametin dehşetini ve ansızın gelişini tasvir eden o müthiş sahnelerin devamıdır. Yüce Allah, sûrun (borunun) ikinci kez üfürülmesiyle birlikte inkârcıların içine düşecekleri korkunç durumu haber veriyor. O anda öyle bir panik ve dehşet yaşanır ki, insanlar ne birbirlerine vasiyet edebilirler ne de evlerine, ailelerinin yanına dönebilirler.

Düşünün ki, bir insan hayatı boyunca biriktirdiği malını, mülkünü, ailesine ve sevdiklerine bir vasiyet bırakmak ister. Ancak o korkunç günde bu bile mümkün olmayacaktır. Çarşıda, pazarda, iş yerinde, yolda... Nerede olurlarsa olsunlar, ansızın gelen o kıyamet sarsıntısı onları öyle bir yakalar ki, ne bir adım atabilirler ne de bir söz söyleyebilirler. Hepsi oldukları yerde donakalır ve o an ölüm onları yakalar.

Bu âyet, bize dünya hayatının ne kadar geçici ve aldatıcı olduğunu, ölümün ve kıyametin ise ne kadar yakın ve kaçınılmaz olduğunu hatırlatır. İnsan, yarınını düşünür, planlar yapar, ama asıl büyük buluşmanın Allah ile olduğunu unutur. Oysa ki, her an o büyük gün gelebilir.

Sevgili kardeşim! Bu âyet, bizlere beş vakit namazda okuduğumuz "Mâlik-i Yevmiddîn" (Din Günü'nün Sahibi) ifadesinin ne kadar gerçek olduğunu gösterir. O gün geldiğinde ne mal fayda verir ne evlat, ne de makam-mevki. Sadece ve sadece imanımız ve salih amellerimiz bize eşlik edecektir.

Öyleyse bu dünyada iken, o büyük güne hazırlanmalıyız. Ailemize, çocuklarımıza, sevdiklerimize güzel bir vasiyet bırakmalıyız; ama en önemlisi, onlara imanı ve güzel ahlakı miras bırakmalıyız. Çünkü asıl vasiyet, geride kalanların Allah'a itaat üzere yaşamasını sağlamaktır. Rabbimiz, o dehşetli günde bizleri güven içinde olan kullarından eylesin, o günün korkusundan muhafaza buyursun. Âmin.