سوره یس — آيت 50

1. لفظن جي معنيٰ ۾ وضاحت:

• ”تَوْصِيَةً“: وصيت ڪرڻ، يعني مرڻ کان اڳ ڪنهن کي ڪا ڳالهه چئي ڇڏڻ يا وصيت ڪرڻ.
• ”يَرْجِعُونَ“: موٽڻ، واپس وڃڻ.
• ”أَهْلِهِمْ“: سندن گهر وارا، ڪٽنب ۽ عزيز.

1. تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن جي باري ۾ آهي جيڪي قيامت جي وڏي آواز يعني صور پڦڙڻ کان اوچتو پڪڙبا. اهو آواز ايترو اوچتو ۽ زبردست هوندو جو انهن کي ڪا به مهلت نه ملندي. نه ئي اهي ڪنهن کي ڪا وصيت ڪري سگهندا، نه ئي پنهنجي گهر ڏانهن موٽي سگهندا. اهي پنهنجي روزاني ڪمن، بازارن ۽ ڪمن ڪارين ۾ ئي اوچتو مري ويندا. يعني انهن وٽ نه وصيت ڪرڻ جي طاقت هوندي ۽ نه ئي پنهنجي ڪٽنب ڏانهن واپس وڃڻ جي سگهه هوندي. اهو منظر ان ڳالهه جي ياد ڏياريندو آهي ته دنيا جي زندگي اوچتي ۽ عارضي آهي، ۽ انسان کي هميشه آخرت جي تياري ۾ رهڻ گهرجي.

1. فائدا ۽ نصيحتون:

• قيامت جو آواز اوچتو ايندو، ان ڪري انسان کي گهرجي ته هميشه نيڪ عملن ۽ توبہ جي حالت ۾ رهي.
• دنيا جي مشغولين ۾ ايترو نه گم ٿجي جو آخرت کي وساري ڇڏجي.
• وصيت ۽ ضروري ڳالهيون وقت تي ڪري ڇڏڻ گهرجن، ڇاڪاڻ ته موت جي مهلت ڪنهن کي به نه آهي.
• هي آيت انسان کي ياد ڏياري ٿي ته زندگي ۽ موت الله جي هٿ ۾ آهي، ۽ ان ڏانهن موٽڻ لازمي آهي.
• اهڙن اشارن تي غور ڪرڻ انسان کي اسلام ۽ قرآن ڏانهن ويجهو ڪري ٿو، ڇاڪاڻ ته قرآن اسان کي حقيقت جي خبر ڏئي ٿو ۽ اسان کي نيڪ زندگي گذارڻ جي ترغيب ڏئي ٿو.