سوره یس — آیه 55

معانی کلمات:

• شُغُلٍ: سرگرمی و اشتغال به چیزی که دل را پر کند.
• فَاکِهُونَ: خوشگذرانان و متنعّمان، کسانی که با شادی و لذت از نعمتها بهره میبرند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهی شریفه، حال و روز اهل بهشت را در روز قیامت بیان میفرماید و میفرماید که آنان در آن روز بزرگ، در سرگرمی و اشتغالی شادیآور و لذتبخش هستند. آنان چنان غرق در نعمتهای بیکران و کرامتهای الهی شدهاند که از هر چیز دیگری، حتی از فکر کردن به دوزخ و اهل آن، بینیاز و فارغاند. آنان با دیدن آن همه نعمت ماندگار و رستگاری عظیمی که نصیبشان شده، در کمال شادی و خوشحالی به سر میبرند و از انواع لذتها و خوشیهای بهشتی بهرهمند میشوند. این سرگرمی، نه از روی غفلت، بلکه از روی اشتغال به نعمتهایی است که چشم هیچ انسانی ندیده و گوش هیچ انسانی نشنیده و به قلب هیچ بشری خطور نکرده است.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه، مژدهای بزرگ برای مؤمنان است که نتیجهی صبر و ایمان آنان در دنیا، سرگرمی و شادی جاودانهای است که هیچ غم و اندوهی به آن راه ندارد.
• نشان میدهد که لذتهای حقیقی و پایدار، نه در دنیای فانی، بلکه در سرای باقی و در جوار رحمت الهی است؛ بنابراین مؤمن باید دل به آن دنیا ببندد و برای رسیدن به آن تلاش کند.
• این که اهل بهشت از فکر کردن به دوزخ فارغاند، نشاندهندهی امنیت کامل آنان است؛ مؤمن نیز باید بداند که با ایمان و عمل صالح، به امنیتی میرسد که هیچ ترسی برای او باقی نمیماند.
• این آیه، انگیزهای قوی برای پرهیز از گناه و روی آوردن به طاعت است، چرا که انسان عاقل، برای رسیدن به چنین سرگرمی و شادی ابدی، از هر سختی و مشقتی در راه بندگی استقبال میکند.