سوره یس — آيت 55

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• أَصْحَابَ الْجَنَّةِ: جنت وارا، يعني اهي ماڻهو جيڪي جنت ۾ داخل ٿيندا.
• الْيَوْمَ: اڄ، يعني قيامت جي ڏينهن.
• شُغُلٍ: مصروفيت، ڪنهن ڪم ۾ لڳل هجڻ.
• فَاكِهُونَ: مزو وٺندڙ، خوشي ۽ لذت ماڻيندڙ.

2) تفسير:

بيشڪ جنت وارا اُن ڏينهن يعني قيامت جي ڏينهن هڪ اهڙي مصروفيت ۾ هوندا جو پنهنجي ئي نعمتن ۽ لذتن ۾ محو هوندا. اهي جنت جي دائمی نعمتن ۽ عظيم ڪاميابي کي ڏسي پنهنجي ئي خوشين ۾ ائين مشغول هوندا جو ٻين جو خيال به نه ايندن. نه جهنم جي عذاب جي ڪا فڪر ۽ نه ئي جهنم وارن جي ڪا خبر. اهي صرف پنهنجي رب جي عطا ڪيل نعمتن جو مزو ماڻيندا ۽ خوشيون حاصل ڪندا رهندا. اها هڪ اهڙي مسرت ۽ سڪون واري زندگي هوندي جنهن ۾ ڪنهن به قسم جي ڏک يا پريشاني جو تصور به نہ هوندو.

3) فائدا ۽ سبق:

• جنت جي نعمتون ايڏيون عظيم ۽ لذت بخش آهن جو انسان انهن ۾ ائين محو ٿي ويندو جو دنيا جي سڀني فڪرن کان آجو ٿي ويندو.
• الله تعاليٰ پنهنجي نيڪ بندن لاءِ اهڙيون خوشيون تيار ڪيون آهن جيڪي دنيا جي ڪنهن به خوشي سان ڀيٽي نٿيون سگهجن.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان نيڪ عمل ڪريون ۽ جنت حاصل ڪرڻ جي ڪوشش ڪريون، ڇاڪاڻ ته اها ئي حقيقي ڪاميابي آهي.
• جنت ۾ اهڙو سڪون ۽ اطمينان ملندو جنهن جي طلب هر انسان جي دل ۾ آهي، ۽ اهو صرف الله جي فرمانبرداري ۽ قرآن جي هدايت تي عمل ڪرڻ سان ئي ملي سگهي ٿو.
• اهو يقين رکڻ گهرجي ته آخرت جي زندگي دنيا کان بهتر ۽ هميشه رهڻ واري آهي، تنهنڪري اسان کي دنيا جي عارضي لذتن بدران آخرت جي دائمی نعمتن کي ترجيح ڏيڻ گهرجي.