صافات سۈرىسى — ئايەت 115

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «نەججەينەھۇما»: ئۇلارنى (مۇسا ۋە ھارۇننى) قۇتقۇزدۇق، خەتەردىن ساقلىدۇق.

— «قەۋمەھۇما»: ئۇلارنىڭ قەۋمى، يەنى بەنى ئىسرائىل.

— «كەرب»: غەم-قايغۇ، قاتتىق مۇشكۈلچىلىك، ئېغىر باسقۇنچىلىق.

— «ئەزىم»: ئۇلۇغ، زور، چوڭ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا مۇسا ۋە ھارۇن ئەلەيھىمەسسالامغا ۋە ئۇلارنىڭ قەۋمى بولغان بەنى ئىسرائىلغا ئۇلۇغ مەرھەمەت قىلدى. ئۇلارنى پىرئەۋننىڭ زۇلۇمى ۋە ئېغىر باسقۇنچىلىقىدىن، شۇنداقلا دېڭىزدا غەرق بولۇش خەتىرىدىن قۇتقۇزۇپ، ئامانلىققا ئېرىشتۈردى. ئۇلار ئۇزۇن يىللار پىرئەۋننىڭ قۇلچىلىقىدا ۋە خارلىقىدا ياشاپ، قاتتىق غەم-قايغۇ ئىچىدە قالغان ئىدى. ئاللاھ ئۇلارنى بۇ ئۇلۇغ كۈلپەتتىن قۇتقۇزۇپ، ئەركىنلىك ۋە ئىززەت-ھۆرمەتكە ئېرىشتۈردى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئۆزىنىڭ مۇئمىن بەندىلىرىنى قىيىنچىلىق ۋە زۇلۇم ئىچىدە قويۇپ قويمايدۇ. قانچىلىك ئېغىر سىناق بولسىمۇ، سەۋر قىلىپ ئاللاھقا يۆلەنسەك، ئۇ بىزگە قۇتقۇزۇش يولىنى ئاچىدۇ. بۇ ئايەت ئىمان ئېيتقان كىشىلەرگە ئۈمىد ۋە تەسەللى بېغىشلايدۇ، ھەمدە ئاللاھنىڭ قۇدرىتى ۋە مەرھەمىتىنىڭ چەكسىز ئىكەنلىكىنى ئەسكەرتىدۇ. شۇڭا ھەر قانداق قىيىنچىلىق ئالدىدا ئاللاھقا ئىلتىجا قىلىپ، ئۇنىڭ ياردىمىگە ئىشەنچ قىلىشىمىز كېرەك.