ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 115

คำสำคัญ:

• นَجَّيْنَاهُمَا = เราได้ช่วยให้ทั้งสองรอดพ้น
• الْكَرْبِ الْعَظِيمِ = ความทุกข์ระทมอันใหญ่หลวง / ความเดือดร้อนอย่างหนักหน่วง

การตีความ:

อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงความโปรดปรานที่ทรงมีต่อมูซาและฮารูน (อะลัยฮิมัสสลาม) ว่า พระองค์ทรงช่วยให้ทั้งสองและวงศ์วานของทั้งสอง ซึ่งก็คือชนชาติอิสราเอล (บะนีอิสรออีล) รอดพ้นจากความทุกข์ระทมอันใหญ่หลวง นั่นคือ การตกเป็นทาสและการถูกกดขี่ข่มเหงอย่างโหดร้ายของฟิรเอาน์ (ฟาโรห์) ที่บีบบังคับพวกเขาให้ต้องทนทุกข์ทรมาน ถูกทำให้อับอายขายหน้า และถูกคุกคามถึงชีวิต รวมถึงการรอดพ้นจากการจมน้ำตายในทะเลเมื่อฟิรเอาน์และไพร่พลของเขาตามไล่ล่า อัลลอฮ์ทรงแหวกทะเลให้พวกเขาเดินผ่านไปได้อย่างปลอดภัย แล้วทรงให้ฟิรเอาน์และพรรคพวกจมน้ำตาย นี่คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงมีต่อบ่าวผู้ศรัทธาของพระองค์

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การช่วยเหลือของอัลลอฮ์จะมาถึงเสมอสำหรับผู้ที่ยึดมั่นในพระองค์ แม้สถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใดก็ตาม พระองค์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง
2. ความทุกข์ยากลำบากที่เกิดขึ้นกับผู้ศรัทธานั้นมิใช่การลงโทษเสมอไป แต่อาจเป็นการทดสอบและบทเรียนที่นำไปสู่ชัยชนะและเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่กว่า
3. การศรัทธาในอัลลอฮ์และการอดทนต่อการทดสอบ คือหนทางสู่การหลุดพ้นจากการกดขี่และการเป็นทาสทั้งทางกายและทางจิตวิญญาณ
4. อัลลอฮ์ทรงตอบแทนผู้ที่ยืนหยัดในความจริงด้วยความช่วยเหลือที่เหนือความคาดหมาย และทรงทำให้ศัตรูของพระองค์ต้องพินาศไปในที่สุด
5. เรื่องราวนี้สอนให้เรารู้ว่า ไม่มีพลังใดในโลกนี้จะอยู่เหนืออำนาจของอัลลอฮ์ได้ ดังนั้น ผู้ศรัทธาจึงไม่ควรหวาดหวั่นต่ออำนาจของผู้กดขี่ทั้งหลาย