சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 115

சொற்பொருள்:

• நஜ்ஜைனாஹுமா – நாம் இருவரையும் காப்பாற்றினோம் (மூசா, ஹாரூன் அலைஹிமுஸ்ஸலாம்).
• கவ்மஹுமா – அவ்விருவரின் சமூகத்தினர் (பனூ இஸ்ராயீல்).
• அல்கர்பில் அழீம் – மிகப்பெரிய துன்பம், கவலை, துயரம்; இங்கு ஃபிர்அவ்னின் அடிமைத்தனம், கொடுமை, துன்புறுத்தல் மற்றும் கடலில் மூழ்கடிக்கப்படும் அபாயம் ஆகியவை குறிக்கப்படுகின்றன.

விளக்கம்:

அல்லாஹ் தன் அருளால் மூசா (அலை) மற்றும் ஹாரூன் (அலை) ஆகிய இருவருக்கும் நபித்துவத்தையும், தூதுத்துவத்தையும் வழங்கி பெரும் அருள் புரிந்தான். மேலும், அவ்விருவரையும் அவர்களின் சமூகத்தினரான பனூ இஸ்ராயீல் மக்களையும் மிகப்பெரிய துன்பத்திலிருந்து காப்பாற்றினான். அந்தத் துன்பம் என்னவென்றால், ஃபிர்அவ்ன் அவர்களைக் கொடூரமாக அடிமைப்படுத்தி, சித்திரவதை செய்து, அவமானப்படுத்தி வந்தான். அவர்களின் ஆண் குழந்தைகளைக் கொன்றும், பெண்களை உயிருடன் வைத்தும் கொடுமைப்படுத்தினான். இந்தக் கொடிய அடிமைத்தனம் மற்றும் துன்புறுத்தலில் இருந்து அல்லாஹ் அவர்களை விடுவித்தான். மேலும், ஃபிர்அவ்னும் அவனது படையும் அவர்களைத் துரத்திச் சென்றபோது, கடலைப் பிளந்து அவர்களைக் கரை சேர்த்து, எதிரிகளை மூழ்கடித்து, இறுதியாக அவர்களை அந்தப் பெரும் துன்பத்திலிருந்து முழுமையாகக் காப்பாற்றினான்.

பயன்கள்:

• அல்லாஹ் தன் நல்லடியார்களுக்கு எப்போதும் உதவி செய்வான்; அவர்கள் மிகவும் சிரமமான சூழ்நிலையில் இருந்தாலும், அவனது உதவி நிச்சயம் வரும் என்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது.
• அடிமைத்தனமும், அநீதியும் மனிதர்களுக்கு மிகப்பெரிய துன்பமாகும்; அதிலிருந்து விடுதலையே உண்மையான சுதந்திரம்.
• அல்லாஹ்வின் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து, பொறுமையுடன் இருப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் மகத்தான வெற்றியை அளிக்கிறான்.
• அநீதி இழைப்பவர்கள் எவ்வளவு வலிமையானவர்களாக இருந்தாலும், இறுதியில் அவர்களின் முடிவு அழிவே என்பதை இது நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
• இஸ்லாம் அடிமைத்தனத்தையும், அநீதியையும் வெறுக்கிறது; மனிதர்கள் சுதந்திரமாகவும், கண்ணியமாகவும் வாழ்வதையே விரும்புகிறது.