Surah As-Saffat — Aya 115

Ma’anar Kalmomi:

• الْكَرْبِ الْعَظِيمِ: Babban baƙin ciki da wahala, wato tsananin damuwa da ke cikin zuciya.

Tafsiri:

A cikin wannan ayar Allah Yana tuna wa da ni’imarsa a kan annabawa Musa da Haruna, waɗanda Ya zaɓa su domin saukar da manzanci da annabci. Ya ceci su da mutanensu (Bani Isra’ila) daga babban wahala da damuwa, wato daga bautar Fir’auna da wulakancin da suke ciki, da kuma ceton su daga nutsewa a cikin teku a lokacin da Fir’auna ya bi su. Allah Ya raba teku domin su wuce, sannan Ya nutsar da Fir’auna da sojojinsa. Wannan ceto ya kasance babbar ni’ima da Allah Ya yi wa Musa da Haruna da mutanensu, domin ya ‘yantar da su daga zalunci da bauta, ya kuma ba su ‘yanci da daraja.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana nuna cewa Allah Mai ikon ceto bayinsa daga kowace wahala, ko da yake al’amura sun yi tsanani, domin Allah ba shi da wuya.
2. Yana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah a cikin kowane hali, domin Allah ba ya barin wanda ya nemi taimakonsa.
3. Yana nuna cewa ‘yanci da daraja suna cikin bin umurnin Allah da manzanninsa, ba a cikin bauta wa kowa ba face Allah.
4. Yana tunatar da mu ni’imar Allah a kanmu, domin mu yi godiya da yin aiki da abin da ya yarda, kamar yadda Musa da Haruna suka yi.