Ас-Саффат сүрәсе — Аять 116

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Нәсәрнәһүм» — Без аларга ярдәм бирдек, аларны көчле иттек.

— «әл-Гәлибин» — җиңүчеләр, өстенлек итүчеләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Муса һәм Һарун галәйһимәссәламгә һәм аларның кавеменә күрсәткән рәхмәтен һәм ярдәмен бәян итә. Аллаһы Тәгалә аларны Фиргаун һәм аның гаскәрләре каршында ныгытты, аларга көч-куәт бирде. Нәтиҗәдә, алар Фиргаун һәм аның якыннары өстеннән җиңү яуладылар, аларга каршы өстенлек иттеләр. Бу — Аллаһының үз рәсүлләренә һәм аларга ияргән мөэминнәргә биргән вәгъдәсенең чынга ашуы иде. Аллаһы Тәгалә үз дусларын һичкем җиңә алмаслык итеп ныгыта, аларны дошманнарыннан өстен кыла.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә үзенең ярдәменә ирешкән бәндәләрен һичкем җиңә алмый — чын көч Аллаһыдан килә.
2. Дошманның күплеге һәм куәте Аллаһының ярдәме каршында һичнәрсә түгел — мөэминнәргә Аллаһының ярдәме җитә.
3. Аллаһы Тәгалә үз рәсүлләренә һәм мөэминнәргә биргән вәгъдәләрендә һәрвакыт тора — бу мөэминнәрнең күңеленә тынычлык һәм ышаныч сала.
4. Бәла-казаларга сабыр итүчеләргә Аллаһы Тәгалә ахыр чиктә җиңү һәм өстенлек бирәчәк, бу — Аллаһының гаделлеге һәм рәхмәте.