Suurah As-Saaffaat — Aayad 116

Macnaha Erayada:

• وَنَصَرْنَاهُمْ: waxaan u gargaarnay (Nabi Muuse iyo Nabi Haaruun iyo qoomkoodii).
• فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ: waxayna noqdeen kuwa ka adkaaday (cadowgoodii).

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa inuu u gargaaray Nabiyaddii Muuse iyo Haaruun iyo Banii Israa'iil, isagoo ka adkaaday Fircoon iyo colkiisii. Markii ay muujintay awooddiisa iyo sida uu u gargaaro addoommadiisa mu'miniinta ah, waxay noqdeen kuwa guulaystay, waxaana la siiyey sharaf iyo adkaan, waxayna ka adkaadeen cadowgoodii kibirka lahaa. Tani waxay ahayd guul weyn oo ka dhalatay sababta iimaanka iyo adkaysiga, iyadoo Allaah u gargaaray kuwa runta ah oo ka adkaaday kuwa beenta ah.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Gargaarka Ilaahay wuxuu la yimaadaa mu'miniinta: Aayaddan waxay noo xaqiijinaysaa in Allaah uu gargaaro addoommadiisa mu'miniinta ah markay u adkeystaan diintiisa, sida uu u gargaaray Muuse iyo qoomkiisii.
2. Guusha waxay ka timaadaa Ilaahay, ma aha xoogga dadka: Waxaa noo caddaynaysa in guusha dhabta ah ay ka timaado Ilaahay, ma aha tirada ama hubka, sida Muuse iyo qoomkiisii oo ay ka adkaadeen Fircoon in kasta oo uu xoog badnaa.
3. Adkaysiga iyo sabrka waa sababta guusha: Aayaddan waxay noo dhiirigelinaysaa inaan ku adkaysano cadowga iyo masiibada, maxaa yeelay guusha waxay ku xidhan tahay adkaysiga iyo Ilaahay ka cabsashada.
4. Iimaanku wuxuu keenaa sharaf iyo adkaan: Marka qofku ku adkeysto diintiisa, Allaah wuxuu siiyaa sharaf iyo adkaan adduunka iyo aakhiraba, sida Banii Israa'iil oo loo siiyey sharaf kadib dhibaatooyin badan.
5. Cadowga Ilaahay wuxuu ku dhamaadaa khasaaro: Aayaddan waxay noo xaqiijinaysaa in cadowga Ilaahay, in kasta oo ay u muuqato inuu xoog badan yahay, haddana uu ku dhamaado khasaaro iyo jab, sida Fircoon iyo colkiisii.