Surat As-Saffat — Ayat 116

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَنَصَرْنَاهُمْ (wanasharnāhum): lan Ingsun (Allah) paring pitulungan marang panjenengane (Musa, Harun, lan kaum Bani Israil).
• فَكَانُوا (fakānū): mula padha dadi.
• هُمُ الْغَالِبِينَ (humul-ghālibīn): panjenengane iku wong-wong kang menang.

Tafsir Ayat:

Allah SWT ngandhani menawa Panjenengane wis paring pitulungan marang Nabi Musa, Nabi Harun, lan kaum Bani Israil. Kanthi pitulungan saka Allah iku, pungkasane padha bisa ngalahake Fir'aun lan wadyabalane. Dheweke (Fir'aun lan tentarane) kang maune rumangsa kuwasa lan gumedhe, pungkasane kalah lan kelelep ing segara. Dene Bani Israil kang maune ditindhes lan dianggep asor, malah oleh kamulyan, kamenangan, lan kekuwatan saka pitulungan Allah. Dadi, sapa kang tetep iman lan taat marang Allah, mesthi bakal oleh pitulungan lan kamenangan, sanajan kahanane katon angel lan ora mungkin.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Pitulungan iku mung saka Allah. Sanajan Bani Israil iku kaum kang ringkih lan ditindhes, nanging amarga pitulungan saka Allah, dheweke bisa menang nglawan wong kang luwih kuwat.
2. Wong kang sabar lan tetep iman marang Allah ora bakal kalah. Kamenangan iku janjine Allah kanggo wong-wong mukmin kang taat.
3. Ayat iki mulangake supaya kita ora wedi marang kezaliman lan kekuwatane manungsa, amarga Allah iku Maha Kuwasa ngungkuli kabeh.
4. Kamenangan kang sejati iku dudu mung kamenangan ing donya, nanging uga kamenangan iman lan ketakwaan marang Allah.
5. Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan semangat kanggo saben mukmin, menawa sabar lan tawakal marang Allah iku dalan tumuju kamulyan lan kamenangan.