Ас-Саффат сүресі — Аят 124

1. Сөздердің мағынасы:

• إِذْ — "сол кезде", "сонда" дегенді білдіреді, бұл жерде Ильяс пайғамбардың (ғ.с.) өз халқына айтқан уақытын еске түсіреді.
• قَوْمِهِ — "өз халқы", яғни ол пайғамбар болып жіберілген адамдар, Исраил ұрпақтары.
• أَلَا — назар аудару, ескерту үшін қолданылатын қаратпа сөз, "білесіңдер ме?", "ойланыңдаршы" деген мағынада.
• تَتَّقُونَ — "тақуалық етпейсіңдер ме?", яғни Аллаһтан қорқып, Оның әмірлерін орындап, тыйымдарынан тыйылуға шақыру.

1. Аяттың тәпсірі:

Ильяс (ғ.с.) — Аллаһ тағала өзінің мейірімімен пайғамбарлыққа таңдаған, құрметке бөлеген құлдарының бірі. Ол өз халқына, яғни Исраил ұрпақтарына жіберілген елші ретінде оларға үндеу жасады. Ол халқына: "Аллаһтан қорықпайсыңдар ма? Оған ғана құлшылық етіп, Одан бойларыңды аулақ ұстамайсыңдар ма?" деп ескертті. Ол халқын Аллаһты жалғыз деп білуге, Оның әмірлерін орындауға, әсіресе таухидке шақырды және ширктен, яғни Аллаһқа серік қосудан тыйды. Ол халқының пұттарға табынып, Аллаһты тастап кеткенін мінеп, оларды ойлануға, ақылға келуге шақырды. Себебі Аллаһ — жаратушылардың ең жақсысы, ол адамдарды және олардың бұрынғы ата-бабаларын жаратқан Раббы. Осындай игіліктерге қарамастан, олар басқаға құлшылық етіп, шынайы Раббысын ұмытып кеткен еді.

1. Осы аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ тағала өзінің сүйікті құлдарын пайғамбарлықпен ардақтайды, бұл — Оның мейірімі мен даналығының көрінісі.
• Пайғамбарлардың басты міндеті — халықты Аллаһқа шақыру, таухидті үйрету және ширктен сақтандыру.
• "Тақуалық" дегеніміз — Аллаһтың әмірлерін орындап, тыйымдарынан тыйылу, яғни бүкіл өмірді Аллаһтың разылығы үшін өткізу.
• Адам баласын жаратқан, ата-бабаларын жаратқан Аллаһ — жалғыз Раббы. Оған серік қосу үлкен әділетсіздік және надандық.
• Пайғамбарлардың үндеуі әрқашан даналықпен, жұмсақтықпен және анық дәлелмен болған. Бұл — бізге үлгі.
• Адам өз өмірінде Аллаһтан қорқып, Оған шынайы құлшылық етсе, екі дүниеде де бақытқа жетеді. Ислам — адамды ақылға, таза табиғатқа және шынайы бақытқа шақыратын дін.