سوره صافات — آیه 124

معانی کلمات:

• أَلَا تَتَّقُونَ: آیا پروا نمیکنید؟ یعنی آیا از خدا نمیترسید و پرهیزگاری پیشه نمیکنید؟

تفسیر آیه:

این آیه در ادامه داستان حضرت الیاس علیهالسلام است. خداوند متعال میفرماید که الیاس از پیامبران بزرگوار و برگزیده ما بود و ما او را به نبوت و رسالت مفتخر ساختیم. یادآور شو ای پیامبر، زمانی را که الیاس به قوم خود از بنیاسرائیل گفت: «آیا از خدا پروا نمیکنید؟» یعنی آیا از عذاب خدا نمیترسید و از او نمیهراسید؟ آیا از او نمیترسید که او را به یگانگی عبادت کنید و از نافرمانی او بپرهیزید؟ او با این سخن، قوم خود را به تقوا و پرهیزگاری دعوت میکرد و آنان را از عاقبت شرک و بتپرستی بیم میداد. منظور او این بود که از عذاب خدا بترسید و با ترک شرک و بتپرستی، به توحید و اطاعت از خدا روی آورید. این سخن، سرزنشی لطیف و پرسشی توبیخی بود تا آنان را به اندیشه وادارد که چرا از خدایی که نعمتهای فراوان به آنان داده است، نمیترسند و بتهایی را میپرستند که هیچ سود و زیانی ندارند.

فواید و پیامهای آیه:

• اهمیت تقوا و پرهیزگاری: دعوت پیامبران همواره با محوریت تقوا آغاز میشود؛ زیرا تقوا پایه و اساس همه خوبیها و رستگاری انسان است.
• روش تربیتی پیامبران: پیامبران با زبان محبت و پرسشی همراه با دلسوزی، مردم را به راه راست دعوت میکردند تا دلهای آنان نرم شود و به تفکر وادارند.
• ترک شرک، نخستین گام تقوا: تقوا تنها به ترک گناهان نیست، بلکه نخستین و مهمترین گام آن، دوری از شرک و یکتاپرستی است.
• محبت خدا و ترس از عذاب او: مؤمن باید هم از عذاب خدا بترسد و هم به رحمت او امیدوار باشد؛ این دو، بالهای پرواز به سوی سعادتاند.
• مسئولیت دعوت به خیر: همانگونه که پیامبران قوم خود را به تقوا دعوت میکردند، ما نیز باید در خانواده و جامعه خود، امر به معروف و نهی از منکر را با مهربانی و دلسوزی به جا آوریم.