Ас-Саффат сүресі — Аят 125

1. Сөздердің мағынасы:

• أَتَدْعُونَ — шақырасыңдар ма, яғни табынасыңдар ма, құлшылық етесіңдер ме?
• بَعْلًا — Баъл деген пұттың аты. Ол кездегі халық табынған бір мүсін еді.
• وَتَذَرُونَ — және қалдырасыңдар, тастайсыңдар.
• أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ — жаратушылардың ең жақсысы, яғни Аллаһ Тағала.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Ильяс пайғамбардың (ғ.с.) өз қауымына айтқан үндеуінен үзінді. Ол Исраил ұрпақтарын Аллаһтан қорқуға және Оған ғана құлшылық етуге шақырды. Сонда ол оларға таңырқаумен былай деді: «Сендер Баъл деген пұтқа табынып, оны Аллаһқа серік қосасыңдар ма? Ал Аллаһ — барлық жаратушылардың ең жақсысы, шынайы Жаратушы. Сендер Оны тастап, өздерің жасап алған мүсінге бас иесіңдер ме?»

Яғни, Ильяс пайғамбар қауымының адасқан жолын әшкерелеп, олардың пұтқа табынуының мәнсіздігін және Аллаһтың жалғыз лайықты Құдай екенін түсіндірді. Адам өзі жасаған нәрсеге табынып, ал өзін және бүкіл әлемді жоқтан жаратқан Аллаһты ұмытуы — үлкен ақылсыздық пен әділетсіздік.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Аллаһ — ең жақсы Жаратушы. Ол бәрін жоқтан жаратты, сондықтан Оған ғана құлшылық ету керек.
• Пұтқа табыну — адасушылық. Адам өз қолымен жасаған, өзіне пайда да, зиян да тигізе алмайтын нәрсеге табынбауы тиіс.
• Пайғамбарлардың үндеуі — әрқашан да таухидке, яғни Аллаһты жалғыз деп білуге шақыру. Бұл барлық пайғамбарлардың ортақ миссиясы.
• Ақыл мен ойлауға шақыру. Аят адамды ойлануға, шынайы Жаратушыны тануға және Оған шүкір етуге бағыттайды.
• Ислам — адамды құлдықтан азат ететін дін. Пұтқа, адамға немесе басқа жаратылысқа тәуелді болудың орнына, тек Аллаһқа ғана мойынсұну — нағыз бостандық пен абырой.

Осылайша, бұл аят бізді Аллаһтың бірлігін мойындауға, Оған шын жүректен құлшылық етуге және кез келген серік қосудан аулақ болуға шақырады.