Saffot surasi — Oyat 124

Kalimalarning ma'nolari:

• Taqvo – Allohdan qo‘rqish, Uning buyruqlarini bajarish va qaytarganlaridan saqlanish.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo O‘z payg‘ambari Ilyos alayhissalomni eslatib, ularni oliy martabaga – nubuvvat va risolatga muyassar qilganini bayon qilmoqda. Ilyos alayhissalom o‘z qavmi – Banu Isroilga yuborilgan payg‘ambarlardan biri edi. U qavmiga murojaat qilib: "Allohdan qo‘rqmaysizlarmi? Uning azobidan saqlanib, buyruqlariga itoat etmaysizlarmi?" – deb da’vat qilgan. Ular Allohning yagona ekanligini, Unga hech narsani sherik qilmaslik lozimligini unutib, butlarga sig‘inayotgan edilar. Ilyos alayhissalom ularni shu xatodan qaytarishga, tavhidga – yagona Allohga ibodat qilishga chaqirgan. Ulaming butlarga sig‘inishi Allohning ulug‘ ne’matlariga – ularni yaratgani, ularga rizq bergani va avvalgi ota-bobolarini yaratganiga nisbatan katta noshukurlik edi.

Foydalar:

• Taqvo – barcha yaxshiliklarning kalitidir. Kim Allohdan qo‘rqsa, Uning roziligini topadi.
• Payg‘ambarlarning da’vati avvalo tavhidga – yolg‘iz Allohga ibodat qilishga qaratilgan bo‘lgan.
• Allohning ne’matlarini eslash insonni Unga shukr qilishga va Unga ibodatda sobit qolishga yetaklaydi.
• Har bir musulmon o‘z qavmi va yaqinlarini yaxshilikka chaqirishi, ularni gunohlardan qaytarishi lozim.