Ас-Саффат сүрәсе — Аять 125

Сүзләр мәгънәсе:

• بَعْلًا — бу сүз Ильяс пәйгамбәр кавеменең табынган сынының исеме.
• تَذَرُونَ — калдырасыз, ташлыйсыз.
• أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ — иң яхшы булдыручы, иң күркәм яратучы.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә Үзенең колы һәм рәсүле Ильяс галәйһиссәлам турында хәбәр бирә: ул Үз кавеменә — Бәни Исраил кабиләсенә килеп: "Аллаһыдан куркыгыз, Аңа гына гыйбадәт кылыгыз, Аңа һичнәрсәне тиңдәш кылмагыз!" — диде. Ул аларны шелтәләп әйтте: "Сез ничек итеп 'Бәгъл' исемле сынга табынасыз һәм гыйбадәт кыласыз, ә иң яхшы булдыручы булган Аллаһыны ташлыйсыз? Ул — сезне дә, сездән элек үткән ата-бабаларыгызны да яратучы Раббыгыз!" Ильяс пәйгамбәр аларның акылсызлыгын һәм ялгышлыгын ачык күрсәтте: ничек алар үз куллары белән ясалган һәйкәлгә табынып, бөтен галәмне, кешеләрне, хайваннарны һәм һәрнәрсәне иң күркәм итеп яратучы Аллаһыны оныталар? Бу — бик зур хата һәм ачык адашу.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә — иң яхшы булдуручы, Аның яратуы камил һәм кимчелексез. Шуңа күрә Аңа гына гыйбадәт кылу — бәндәнең иң зур бурычы.
• Сыннарга һәм ясалма нәрсәләргә табыну — бөтенләй мәгънәсез эш, чөнки алар үзләренә дә, башкаларга да файда яки зарар китерә алмыйлар.
• Пәйгамбәрләр үз кавемнәренә хакыйкатьне җиткерү өчен киңәш бирәләр һәм аларны ялгыштан коткарырга тырышалар. Без дә аларның юлыннан барырга тиешбез.
• Тәүхид — Исламның нигезе. Аллаһыдан башкага табыну — иң олуг гөнаһ, шуңа күрә һәр мөселман моннан сакланырга тиеш.