صافات سۈرىسى — ئايەت 125

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ئەتەدئۇنە (أَتَدْعُونَ): چاقىرىسىلەرمۇ؟ بۇ يەردە «ئىبادەت قىلىسىلەرمۇ؟» دېگەن مەنىدە.
• بەئلەن (بَعْلًا): بىر بۇت-سەنەمنىڭ ئىسمى، ئۇلار ئۇنى ئىلاھ قىلىۋالغان ئىدى.
• تەزەرۇنە (تَذَرُونَ): تاشلاپ قويىسىلەرمۇ؟، تەرك قىلىسىلەرمۇ؟ دېگەن مەنىدە.
• ئەھسەنۇل-خالىقىين (أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ): ياراتقۇچىلارنىڭ ئەڭ ياخشىسى، يەنى ئاللاھ تەئالا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىلياس ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمىگە قىلغان نەسىھىتىنىڭ بىر قىسمىدۇر. ئۇ ئەلەيھىسسالام ئىسرائىل ئەۋلادىغا: ئاللاھتىن قورقۇڭلار، يالغۇز ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىڭلار، ئۇنىڭغا ھېچ نەرسىنى شېرىك قىلماڭلار، دەپ چاقىرغان ئىدى. ئاندىن ئۇلارنىڭ قىلمىشىدىكى ئەقىلسىزلىقنى ۋە خاتالىقنى ئوتتۇرىغا قويۇپ: «سىلەر ئاللاھنى قويۇپ، ئۆزۈڭلار ياساپ ئالغان بەئل ئىسىملىك بۇتقا ئىبادەت قىلىسىلەرمۇ؟ ۋە بارلىق مەخلۇقاتلارنى ئەڭ گۈزەل شەكىلدە يارىتىدىغان، سىلەرنى ۋە سىلەردىن ئىلگىرىكى ئاتا-بوۋىلىرىڭلارنى يارىتىپ، رىزىق بېرىپ، تەربىيە قىلىۋاتقان ئاللاھنى تەرك قىلىسىلەرمۇ؟» دەپ سورىدى. بۇ سوراق ئۇلارنىڭ نادانلىقىنى ۋە شۈكۈرسىزلىكىنى ئاشكارىلايدۇ. ئاللاھ تەئالا ياراتقۇچىلارنىڭ ئەڭ ئەڭ ياخشىسى، ئەڭ كامىلىدۇر؛ ئۇنىڭ يارىتىشىدا ھېچقانداق نۇقسان يوق، ھەممە ئىشى ھېكمەت بىلەن بولىدۇ. ئەمما بۇتلار بولسا ئۆزلىرى يارىتىلغان، ھېچقانداق كۈچ-قۇدرەتكە ئىگە ئەمەس، پايدا-زىيان يەتكۈزەلمەيدۇ. شۇڭا ئەقىللىق ئىنسان پەقەت ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشى، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشى كېرەك.

1. دەۋەت ۋە نەسىھەت:

ئەزىز قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىنسان ئۆزىنى يارىتىپ، ھەر ۋاقىت نېمەت بېرىۋاتقان ئاللاھنى تەرك قىلىپ، ئۆزى ياساپ ئالغان نەرسىلەرگە ياكى ئۆزىگە ئوخشاش ئاجىز مەخلۇقلارغا ئىبادەت قىلىشى ئەڭ چوڭ نادانلىقتۇر. ئاللاھ تەئالا ياراتقۇچىلارنىڭ ئەڭ ئەڭ ياخشىسى، ئەڭ مەرھەمەتلىكىدۇر. ئۇنىڭغا قىلغان ئىبادەت بىزنى ئەڭ يۇقىرى دەرىجىگە كۆتۈرىدۇ، قەلبىمىزنى تىنچلىققا، ھاياتىمىزنى بەرىكەتكە تولدۇرىدۇ. كېلىڭلار، بىز پەقەت ئاللاھقا يۆنىلىپ، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇپ، ھەقىقىي ئازادلىق ۋە ئەبەدىي بەختكە ئېرىشەيلىك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغاي!