سورت صافات — آیت 135

د معاني کلمو:

• عَجُوزًا: زوړه، بوډۍ ښځه.
• فِي الْغَابِرِينَ: په هغو کسانو کې چې پاتې شول (په عذاب کې)؛ يعنې هغه ښځه په هلاک شويو کې وه.

د آيت تفسير:

دا آيت د حضرت لوط عليه السلام د کيسې په اړه دی. الله تعالی فرمايي چې موږ لوط عليه السلام ته نجات ورکړ، هغه او د هغه ټول کورنۍ له عذاب څخه وژغورل شول، مګر يوه زوړه ښځه — چې د هغه مېرمن وه — له هلاک شويو څخه وه. هغه په عذاب کې پاتې شوه او له خپل قوم سره يو ځای هلاک شوه، ځکه چې هغه کافره وه او د خپل قوم په کفر او بدکارۍ کې يې ونډه درلوده. نو د هغې ايمان نه و، نو د لوط عليه السلام د کورنۍ له ژغورل شويو څخه نه وه ګڼل شوې، که څه هم د هغه په کور کې اوسېده، خو د هغې عقيده د هغه له عقيدې سره توپير درلود.

فايدې:

1. په دې آيت کې دا څرګنده ده چې د نجات او برکت سبب نسب يا د پيغمبر سره اړيکه نه ده، بلکې ايمان او نيک عمل دی. د لوط عليه السلام مېرمن د پيغمبر په کور کې وه، خو کفر يې هغه له نجات څخه بې برخې کړه.
2. دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د کورنۍ غړيتوب په خپله د نجات سبب نه دی؛ هر څوک باید په خپل ايمان او عمل سره الله ته نږدې شي.
3. الله تعالی په خپل عدل سره هر چا ته د هغه د عمل مطابق جزا ورکوي، او د هغه رحمت يواځې د مؤمنانو لپاره دی، که هغه څوک د پيغمبر خپلوان هم وي.
4. دا آيت د اسلام د دې اصل تائيد دی چې ايمان او کفر ترمنځ توپير شته، او د کافر سره د مؤمن اړيکه — که د کورنۍ وي — د هغه د کفر له امله نه شي ساتل کېدای.