சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 135

சொற்பொருள்:

• عَجُوزًا (அஜூஸன்): மிகவும் வயதான முதிய பெண்.
• الْغَابِرِينَ (அல்ஃகாபிரீன்): (இங்கு) அழிவில் எஞ்சியிருப்பவர்கள், அல்லது தண்டனையில் தங்கியிருப்பவர்கள்.

விளக்கம்:

இந்த வசனம் நபி லூத் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் சரித்திரத்தின் ஒரு பகுதியைக் கூறுகிறது. அல்லாஹ் தன் தூதர் லூத் (அலை) அவர்களையும், அவர்களது குடும்பத்தினர் அனைவரையும் அந்த பயங்கரமான வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றினான். ஆனால், அவர்களது மனைவி மட்டும் அந்தக் காப்பாற்றப்பட்டவர்களில் அடங்கவில்லை. அவள் மிகவும் வயதான ஒரு முதிய பெண்ணாக இருந்தாள்; அவள் தன் கணவரின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளாமல், அவருடைய சமூகத்தின் நிராகரிப்பாளர்களுடன் சேர்ந்து அவர்களது வழியையே பின்பற்றினாள். எனவே, அவள் அழிந்தவர்களுடன் எஞ்சியிருந்து, அவர்களைச் சூழ்ந்த வேதனையில் அவளும் அழிந்து போனாள். அவளுக்கு எந்த விதிவிலக்கும் அளிக்கப்படவில்லை; ஏனெனில், அவள் நம்பிக்கை கொள்ளாததால், அவளும் நிராகரிப்பாளர்களின் கூட்டத்தில் ஒருத்தியாகவே கருதப்பட்டாள்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு மாறுபட்டு, அவனது தூதர்களை நிராகரிப்பவர்கள், அவர்கள் எத்தகைய நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும், வேதனையிலிருந்து தப்ப முடியாது என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
2. நபி லூத் (அலை) அவர்களின் மனைவி போன்ற ஒரு நெருங்கியவர் நிராகரிப்பாளராக இருந்தால், அவரது உறவு மட்டுமே காப்பாற்றாது என்பதை இது காட்டுகிறது. உண்மையான ஈமானும், நல்லறமுமே மீட்புக்கு அடிப்படை.
3. அல்லாஹ்வின் வேதனை வந்தால், அது நிராகரிப்பாளர்கள் அனைவரையும் சூழ்ந்து கொள்ளும்; அதிலிருந்து யாரும் தப்ப முடியாது. எனவே, மனிதன் தன் நம்பிக்கையையும் செயல்களையும் சரிசெய்து கொள்ள வேண்டும்.
4. இந்த வசனம், நபிமார்களின் குடும்பத்தில் இருந்தாலும், நிராகரிப்பு என்பது அல்லாஹ்வின் அருளிலிருந்து மனிதனை விலக்கி விடும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. எனவே, ஒவ்வொருவரும் தன் ஈமானைப் பாதுகாத்து, அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்க வேண்டும்.