سوره صافات — آیه 135

معانی کلمات:

• عَجُوزًا: پیرزنی فرتوت و سالخورده.
• فِي الْغَابِرِينَ: در میان باقیماندگان در عذاب و هلاک؛ یعنی کسانی که در عذاب باقی ماندند و نجات نیافتند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به بیان یکی از جزئیات نجات حضرت لوط (علیهالسلام) و خاندان او میپردازد. پس از آنکه فرشتگان عذاب به صورت مهمان نزد لوط آمدند و او را از عذاب قومش آگاه کردند، به او فرمان داده شد که شبانه با خانوادهاش از شهر خارج شود. اما استثنایی در این نجات وجود داشت: همسر لوط که زنی پیر و سالخورده بود، از دایره نجات خارج شد و در میان کسانی قرار گرفت که عذاب الهی بر آنان نازل شد. او به دلیل کفر و همگامی با قوم گناهکار، در هلاکت باقی ماند و همراه آنان نابود گردید. این زن هرچند در خانه پیامبر خدا زندگی میکرد، اما ایمان واقعی نداشت و از نظر اعتقادی با قوم خود همداستان بود؛ از این رو، نسبت خویشاوندی با پیامبر نتوانست او را از عذاب الهی نجات دهد.

فواید و پیامهای آیه:

1. نسبت و خویشاوندی با پیامبران، بدون ایمان و عمل صالح، هیچ سودی در آخرت ندارد. همسر لوط با اینکه در خانه یک پیامبر بود، اما به دلیل کفرش هلاک شد. این نشان میدهد که نجات تنها به ایمان و تقوا بسته است، نه به انتساب ظاهری.
2. عدالت الهی مطلق است و هیچکس از آن مستثنا نیست. حتی همسر پیامبر نیز اگر گناهکار باشد، عذاب الهی شامل حالش میشود.
3. ایمان، امری شخصی و قلبی است. هیچکس نمیتواند به نیابت از دیگری ایمان بیاورد یا او را نجات دهد. هر کس در گرو اعمال خویش است.
4. این آیه هشداری است برای همه ما که به ظواهر دینی و انتساب به اهل ایمان دل خوش نکنیم؛ بلکه باید ایمان و عمل صالح را در خود تقویت کنیم.