சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 144

சொற்பொருள்:

• لَلَبِثَ – தங்கியிருப்பார், தாமதித்திருப்பார்.
• فِي بَطْنِهِ – அதன் (மீனின்) வயிற்றில்.
• إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ – மக்கள் (மறுமையில்) எழுப்பப்படும் நாள் வரை.

விளக்கம்:

யூனுஸ் நபி (அலை) அவர்கள் மீனின் வயிற்றில் சிக்கியபோது, அவர்களுக்கு முன்னர் செய்த ஏராளமான வணக்கங்களும் நல்லறங்களும், அந்த இக்கட்டான நிலையில் அவர்கள் செய்த தஸ்பீஹ் (துதி) — "லா இலாஹ இல்லா அந்த, சுப்ஹானக, இன்னீ குன்து மினழ் ளாலிமீன்" (உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; நீ தூய்மையானவன்; நிச்சயமாக நான் அநியாயம் செய்தவர்களில் ஒருவனாக இருந்தேன்) — என்ற அவர்களின் பிரார்த்தனை காரணமாக, அல்லாஹ் அவர்களைக் காப்பாற்றினான். இந்தப் பிரார்த்தனையும் முந்தைய நற்செயல்களும் இல்லையெனில், அவர்கள் மீனின் வயிற்றிலேயே மறுமை நாள் வரை தங்கியிருந்து, அந்த வயிறே அவர்களுக்கு கப்ராக (சமாதியாக) மாறியிருக்கும். அதாவது, அவர்கள் அங்கேயே இறந்து, மறுமை நாள் வரை அந்த நிலையிலேயே இருந்திருப்பார்கள்.

பயன்கள்:

1. இறைவனிடம் செய்யும் தூய்மையான வணக்கமும், நற்செயல்களும் கடினமான சூழ்நிலைகளில் மீட்புக்கு வழிவகுக்கும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
2. தவறு செய்துவிட்டால், அதை உணர்ந்து இறைவனிடம் பணிவுடன் மன்னிப்புக் கேட்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இந்தச் சம்பவம் காட்டுகிறது. யூனுஸ் நபியின் பிரார்த்தனை முஸ்லிம்களுக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகும்.
3. அல்லாஹ்வின் கருணையும், மன்னிப்பும் மகத்தானது; அவன் தன் அடியார்களை எந்த நிலையிலும் கைவிடுவதில்லை, அவர்கள் அவனை நோக்கித் திரும்பினால் போதும்.
4. மரணத்திற்குப் பின் மறுமை நாளில் அனைவரும் எழுப்பப்படுவார்கள் என்பது உறுதியான உண்மை என்பதை இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது.