සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 144

වචනාර්ථ:

• لَلَبِثَ – (ඔහු) රැඳී සිටින්නට තිබුණි.
• فِي بَطْنِهِ – එම (මත්ස්යයාගේ) උදරය තුළ.
• إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ – (මිනිසුන්) නැගිටුවනු ලබන දිනය දක්වා (එනම් විනිශ්චය දිනය දක්වා).

අර්ථ විවරණය:

යූනුස් නබි (ඔහුට ශාන්තිය අත්වේවා!) මත්ස්යයාගේ උදරයට ඇතුළු වූ අවස්ථාවේදී, ඔහු එහි දීර්ඝ කාලයක් රැඳී සිටියේ නම්, එම උදරයම ඔහුට විනිශ්චය දිනය දක්වා සොහොනක් බවට පත්වන්නට තිබුණි. එනම්, ඔහු එතැනින් මිදීමට කිසිදු මාර්ගයක් නොලැබී මිය ගොස්, එම ස්ථානයේදීම විනිශ්චය දිනය දක්වා රැඳී සිටින්නට ඉඩ තිබුණි. එහෙත්, ඔහු කලින් කළ බොහෝ දැහැමි ක්රියා සහ අධික නමස්කාරය නිසාත්, මත්ස්යයාගේ උදරය තුළදී ඔහු කළ දිව්යමය ප්රශංසාව සහ සමාව ඉල්ලීම නිසාත්, අල්ලාහ් ඔහුට එම අමාරු තත්ත්වයෙන් මිදීමට අවස්ථාව ලබා දුන්නේය. මෙම ආයාතයෙන් පෙන්වා දෙන්නේ, යූනුස් නබිගේ ගැලවීම අල්ලාහ්ගේ විශේෂ කරුණාවක් වූ බවයි. ඔහු එම අන්ධකාරයේදී “ලා ඉලාහ ඉල්ලා අන්ත සුභ්හානක ඉන්නී කුන්තු මිනස් සාලිමීන්” (ඔබ හැර වෙන දෙවියෙක් නැත. ඔබ පිවිතුරුය. සැබැවින්ම මම අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙක් වීමි) යනුවෙන් ප්රාර්ථනා කළේය. එම ප්රාර්ථනාව නිසා අල්ලාහ් ඔහුගේ දුක්ගැහැට දුරු කළේය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ කරුණාව අතිමහත්ය. ඔහුගේ දයාව බලාපොරොත්තු නොකළ අවස්ථාවලදී පවා ගැලවීම ලබා දෙයි.
2. දුෂ්කරතා සහ පීඩාකාරී අවස්ථාවලදී අල්ලාහ් වෙත ප්රාර්ථනා කිරීම සහ සමාව ඉල්ලීම ඉතා වැදගත් වේ.
3. කලින් කරන ලද යහපත් ක්රියා සහ දැහැමි ජීවිතය, පසුව ඇතිවන අමාරු අවස්ථාවන්හිදී ගැලවීමට හේතු විය හැක.
4. අල්ලාහ්ට පමණක් බලාපොරොත්තු තබා, ඔහුගේ දයාව ඉල්ලා සිටින තැනැත්තා කිසිදා අසාර්ථක නොවේ.
5. අපගේ පාපයන් පිළිගෙන අල්ලාහ් වෙත පසුතැවිලි වීම, ඔහුගේ සමාව ලබා ගැනීමට මාර්ගයකි.