سورت صافات — آیت 149

د کلمو معناګانې:

• فَاسْتَفْتِهِمْ: له دوی څخه پوښتنه وکړه، یعنې له دوی څخه د دوی د خبرو په اړه پوښتنه وکړه.
• أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ: ایا ستا رب ته لوڼې دي؟ (د دوی په عقیده).
• وَلَهُمُ الْبَنُونَ: او دوی ته زامن دي.

تفسیر:

ای محمده! له دغو مشرکانو څخه د دوی د دې ادعا په اړه پوښتنه وکړه چې فرښتې د الله لوڼې دي، په داسې حال کې چې دوی خپل ځان ته زامن ګڼي. دا څنګه ممکنه ده چې دوی هغه څه چې پخپله یې نه خوښوي (لوڼې) الله ته منسوب کړي، او هغه څه چې خوښوي یې (زامن) خپل ځان ته ځانګړي کړي؟! دا ډېره ناسمه او بې انصافه وېش دی. که دوی پخپله لوڼې نه خوښوي او د زامنو غوښتونکي دي، نو څنګه الله ته لوڼې منسوبوي؟! دا د دوی د عقل او منطق خلاف خبره ده، ځکه الله تعالی له دې ټولو عیبونو پاک او بری دی.

دا آیت د هغو قومونو په اړه راغلی چې ادعا یې کوله فرښتې د الله لوڼې دي، لکه د جهینې او بني سلمې قبیلې. الله تعالی د دوی د دې ادعا په ردولو سره د دوی د بې عقلي او ناپوهۍ پرده پورته کوي.

فايدې:

1. د الله تعالی صفتونه له هر عیب او نقص څخه پاک دي: الله تعالی له دې څخه پاک دی چې اولاد ولري، که زامن وي که لوڼې. هغه بې نیازه او یو ذات دی.
2. د مشرکانو د عقیدې بې بنسټه والی: دا آیت ښیي چې مشرکانو د الله په اړه هغه څه ویل چې پخپله یې نه منل، دا د دوی د بې عقلي او د حق څخه د لرې والي نښه ده.
3. په عقل سره د الله د صفاتو پیژندل: مسلمان باید د الله تعالی په اړه داسې خبرې وکړي چې له عقل او شرع سره سمې وي، او له هر هغه څه څخه ډډه وکړي چې د الله له جلال او کمال سره سمون نه لري.
4. د قرآن د بیان بلاغت: قرآن کریم د داسې پوښتنو په واسطه چې د دوی په خپل عقل سره یې ردوي، د دوی باطل عقیدې په ښه او روښانه ډول ردوي، چې دا د قرآن د معجزې یوه بله بیلګه ده.