Sure Sâffât — Ayet 149

Kelime Anlamları:

• فَاسْتَفْتِهِمْ: Onlara sor, onlardan fetva iste (yani onları sorgula ve cevap vermeye zorla).
• الْبَنَاتُ: Kız çocukları.
• الْبَنُونَ: Erkek çocukları.

Tefsir:

Ey Resul! Bu müşriklere sor ve onları sorgula: Siz nasıl oluyor da Rabbinize kız çocukları isnat ediyorsunuz, kendinize ise erkek çocukları ayırıyorsunuz? Oysa siz kız çocuklarını hor görüyor, onları kendinize layık görmüyorsunuz. Hatta birinize kız çocuğu müjdelendiğinde yüzü simsiyah kesiliyor, öfkeden yutkunup duruyordu. Peki, sizin hoşlanmadığınız, hatta utanç vesilesi saydığınız bu vasfı nasıl olur da yüce Allah'a yakıştırıyorsunuz? Kendiniz için en değerli olanı (erkek çocukları) seçiyor, Allah'a ise en aşağılık gördüğünüzü (kız çocukları) isnat ediyorsunuz. Bu ne kadar çirkin bir taksim, ne kadar bozuk bir mantıktır! Siz meleklerin Allah'ın kızları olduğunu iddia ediyorsunuz. Hâlbuki melekler Allah'ın şerefli kullarıdır, O'nun emrinden çıkmazlar. Bu iddianız, hem aklın kabul etmeyeceği hem de fıtratınızın bile reddettiği bir iftiradır. Allah'ı, sizin kendinize bile layık görmediğiniz bir şeyle vasıflandırmanız, ne büyük bir cehalet ve küstahlıktır!

Faydalar:

Bu ayet bize, Allah'a yakışmayan her türlü eksiklik ve noksanlık vasfını reddetmeyi öğretir. Mümin, Allah'ı en güzel isimlerle ve en yüce sıfatlarla anar, O'nu her türlü kusurdan tenzih eder. Ayrıca bu ayet, cahiliye dönemindeki batıl inançların ne kadar çarpık bir mantığa dayandığını gösterir. Bizler, Allah'ın yarattığı her şeyin değerli olduğunu ve hiçbir varlığın O'na çocuk isnat edemeyeceğini biliriz. Bu inanç, bizi şirkten arındırır ve tevhid inancımızı güçlendirir. Allah'ın her türlü eksiklikten münezzeh olduğunu idrak etmek, kalbimize derin bir huzur ve güven verir; çünkü biz, her şeyi yaratan ve yöneten, hiçbir ortağı ve benzeri olmayan yüce bir Rabbe iman ederiz.