سوره صافات — آیه 180

معانی کلمات:

• سُبْحَانَ: تنزیه و پاک دانستن خداوند از هر نقص و عیب.
• رَبِّ الْعِزَّةِ: پروردگار دارای عزت، قدرت و غلبهی بینهایت.
• عَمَّا یَصِفُونَ: از آنچه (مشرکان و کافران) توصیف میکنند (مانند نسبت دادن فرزند، شریک و صفات ناقص).

تفسیر آیه:

ای پیامبر! پروردگار تو را از هر آنچه این منحرفان و مشرکان دربارهاش میگویند، پاک و منزّه بدان. او پروردگاری است که عزت و قدرت مطلق از آنِ اوست و هیچ کس در این ویژگیها با او شریک نیست. مشرکان با نسبت دادن فرزند، همسر و صفات ناقص به خداوند، او را به گونهای نادرست توصیف میکنند که شایستهی ذات پاک او نیست. خداوند از این توصیفهای ناروا و دروغین، کاملاً مبرّا و فراتر از آن است. او مالک عزت و غلبهی کامل است و هیچ نقصی به ساحت مقدس او راه ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که خداوند را تنها با صفات کمال و جلال توصیف کنیم و از هرگونه نسبت ناروا یا شبیهسازی او به مخلوقات بپرهیزیم.
• عزت و قدرت حقیقی تنها از آنِ خداست؛ بنابراین مؤمن باید در زندگی خود تنها به او تکیه کند و از غیر او نهراسد.
• پاکدانستن خداوند از هر عیب و نقص، نشانهی ایمان راستین است و انسان را به توحید خالص و دوری از شرک رهنمون میشود.
• این آیه دل مؤمنان را آرامش میبخشد که دشمنان هر چه بگویند و هر نسبتی بدهند، خداوند از گفتار آنان بیزار و بینیاز است و وعدهی نصرت او برای بندگان مخلص، قطعی است.