சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத் — வசனம் 180

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• سُبْحَانَ – இறைவன் அனைத்து குறைபாடுகளையும் விட்டும் பரிசுத்தமானவன் எனத் தூய்மைப்படுத்திக் கூறுதல்.
• رَبِّ الْعِزَّةِ – கண்ணியத்திற்கும் வல்லமைக்கும் உரிய இறைவன்.
• عَمَّا يَصِفُونَ – அவர்கள் (இணைவைப்பவர்கள்) இறைவனைப் பற்றிக் கூறும் தவறான வர்ணனைகளை விட்டும்.

விளக்கம்:

நபியே! உம்முடைய இறைவன் – கண்ணியத்திற்கும் வல்லமைக்கும் உரியவன் – அவர்கள் வர்ணிப்பதை விட்டும் மிகத் தூய்மையானவன். இணைவைப்பாளர்கள் இறைவனுக்கு மனைவி, மக்கள், கூட்டாளிகள் உண்டெனத் தவறாக வர்ணிக்கின்றனர். மேலும் இறைவனுக்கு பலவீனம், அறியாமை, தேவை போன்ற குறைபாடுகளை அவர்கள் கற்பனை செய்கின்றனர். இவை அனைத்திலிருந்தும் இறைவன் முற்றிலும் தூய்மையானவன். அவன் ஒருவனே, தேவைகளற்றவன், எல்லா வல்லமையும் உடையவன், எந்தக் குறைபாடும் இல்லாதவன். அவனுக்கு இணையும் இல்லை, மக்களும் இல்லை, மனைவியும் இல்லை. அவன் தான் கூறியபடியே உயர்ந்தவன், அவனுடைய வல்லமைக்கு முன் அனைத்தும் அடிபணிகின்றன.

பயன்கள்:

1. இறைவனைப் பற்றி தவறான கருத்துகளைக் கூறுவது பெரும் பாவம் என்பதையும், அவனைப் பற்றி நல்ல முறையிலேயே சிந்திக்க வேண்டும் என்பதையும் இது கற்றுத்தருகிறது.
2. இறைவனின் வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக உயர்ந்தவை; அவனை எந்தக் குறைபாடும் அணுக முடியாது என்பதை உணர்த்துகிறது.
3. இறைவனைத் தூய்மைப்படுத்திக் கூறுவது (தஸ்பீஹ்) அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான வணக்கமாகும்; இது மனதை அமைதிப்படுத்தி இறைவனுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
4. இறைவனைப் பற்றிய சரியான அறிவே மனிதனை இணைவைப்பிலிருந்தும் தவறான நம்பிக்கைகளிலிருந்தும் காக்கும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
5. இறைவன் தன் தூதருக்கு ஆறுதல் கூறி, எதிரிகளின் பேச்சுகளைப் பொருட்படுத்த வேண்டாம் என்று கற்றுத்தருவது, சிரமங்களில் இறைவனையே நம்பியிருக்க வேண்டும் என்பதைப் போதிக்கிறது.