صافات سۈرىسى — ئايەت 25

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا قىيامەت كۈنى كاپىرلارغا خىتاب قىلىپ، ئۇلارنى ئەيىبلەيدۇ ۋە مەسخىرە قىلىدۇ.

ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• مَا لَكُمْ — «سىلەرگە نېمە بولدى؟» دېگەن مەنىدە بولۇپ، بۇ سوئال ئەيىبلەش ۋە ھەيران قېلىش ئۈچۈن ئىشلىتىلىدۇ.
• لَا تَنَاصَرُونَ — «بىر-بىرىڭلارغا ياردەم قىلمايسىلەر؟» دېگەن مەنىدە. «تَنَاصُر» سۆزى ئۆزئارا ياردەملىشىش، بىر-بىرىنى قوللاش مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

قىيامەت كۈنى ئاللاھ تائالا كاپىرلارنى ۋە مۇشرىكلارنى جەھەننەمگە ھەيدەپ كىرگۈزگەندە، ئۇلارغا ئەيىبلەش ۋە مەسخىرە قىلىش يۈزىسىدىن: «سىلەرگە نېمە بولدى؟ نېمىشقا بىر-بىرىڭلارغا ياردەم قىلمايسىلەر؟» دېيىلىدۇ.

يەنى دۇنيادا ياشىغان ۋاقتىڭلاردا بىر-بىرىڭلارنى قوللاپ، بۇتلىرىڭلار سىلەرنى قۇتقۇزىدۇ دەپ دەۋا قىلغان ئىدىڭلار. ئەمدى نېمىشقا بىر-بىرىڭلارغا ياردەم بېرەلمەيسىلەر؟ نېمىشقا بۇتلىرىڭلار سىلەرنى قۇتقۇزالمايدۇ؟ بۈگۈن ھېچكىم سىلەرگە ياردەم قىلالمايدۇ، ھېچقانداق كۈچ سىلەرنى ئازابتىن قۇتقۇزالمايدۇ.

بۇ ئايەت ئىنسانلارغا ئوي سالىدۇ: دۇنيادا پەقەت ئاللاھقا تايىنىش، پەقەت ئاللاھتىن ياردەم سوراش كېرەك. ئاتا-ئانىغا، بالىلارغا، دوستلارغا، مال-مۈلۈككە ياكى بۇت-سەنەملەرگە تايىنىپ قالماڭلار. چۈنكى قىيامەت كۈنى ھېچكىم ھېچكىمگە ياردەم قىلالمايدۇ، پەقەت ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە شاپائىتىلا قۇتقۇزىدۇ.

ئىمان ئېيتقان مۇئمىنلەر! بۇ ئايەتنى ئاڭلاپ، دۇنيادا ياخشى ئەمەللەر قىلىشقا ئالدىراڭلار. ئاللاھقا يۈزلىنىڭلار، ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئورۇنلاڭلار، ھارامدىن ساقلىنىڭلار. شۇنداق قىلساڭلار، قىيامەت كۈنى شەپەئەتچىلەر شەپەئەت قىلىدىغان، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىدىغان بەختلىك كىشىلەردىن بولىسىلەر. ئاللاھ بىزنىڭ ھەممىمىزنى ئۆزىنىڭ رەھمىتى ۋە مەغپىرىتىگە ئېرىشتۈرسۇن.